ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ

'ਡੀਡੀ ਪੰਜਾਬੀ' ਨਾਲ ਵੀ ਉਹੀ ਹੋਇਆ...!

2011-05-21T03:53:00.000-07:00

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਦੇ ਖਟਕੜਕਲਾਂ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਲਾਈਵ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਚੈਨਲ 'ਡੀਡੀ ਪੰਜਾਬੀ' ਨੇ ਵੀ ਪੰਗਾ ਮੁੱਲ ਲੈ ਲਿਆ। ਅਸਲ ਵਿਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਨੇ ਡੀਡੀ ਪੰਜਾਬੀ 'ਤੇ ਰੈਲੀ ਦੇ ਟਾਈਮ ਦਾ ਸਲਾਟ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪੇਮੈਂਟ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਪਣੀ ਰੈਲੀ ਦਾ ਲਾਈਵ ਟੈਲੀਕਾਸਟ ਕਰਵਾਇਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਟੀਵੀ 'ਤੇ ਸਮਾਂ ਦੇਣ ਦਾ ਮੁੱਲ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉਵੇਂ ਹੀ ਤਾਰਨਾ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ 'ਡੇ ਐਂਡ ਨਾਈਟ ਨਿਊਜ਼', 'ਚੜਦੀਕਲ੍ਹਾ ਟਾਈਮ ਟੀਵੀ', 'ਜ਼ੀ ਪੰਜਾਬੀ' ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰਨਾਂ ਚੈਨਲਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰਨਾ ਪਿਆ ਹੈ। ਡੀਡੀ ਪੰਜਾਬੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਫਾਸਟਵੇਅ ਕੇਬਲ ਨੈਟਵਰਕ ਤੋਂ ਗਾਇਬ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਜਦੋਂ ਸੂਚਨਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਮੰਤਰੀ ਅੰਬਿਕਾ ਸੋਨੀ ਨੇ ਬਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕੇਬਲ ਆਪ੍ਰੇਟਰਾਂ ਬਾਰੇ ਉਹ ਮਾਮਲਾ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਚੁੱਕਣਗੇ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਚੈਨਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ 'ਤੇ ਲਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਰੋਕ ਨੂੰ ਉਹ ਕਰੜੇ ਹੱਥੀਂ ਲੈਣਗੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਬਿਆਨ ਨੂੰ 'ਡੇ ਐਂਡ ਨਾਈਟ ਨਿਊਜ਼' ਚੈਨਲ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਅੰਬਿਕਾ ਸੋਨੀ ਡੀਡੀ ਪੰਜਾਬੀ ਬਾਰੇ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਬਿਆਨ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਕੁਝ ਉਚ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮਾਮਲਾ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਣ 'ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਕੇਂਦਰੀ ਵਜ਼ਾਰਤ, ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਗੱਠਜੋੜ ਵਿਰੋਧੀ ਦਲ, ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਠੇਕੇਦਾਰ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਜੋ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦੇ ਲਈ ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਵਾਹਗੇ ਤੱਕ ਅੱਪੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਮਾਮਲੇ 'ਤੇ ਗਾਂਧੀ ਦੇ ਬਾਂਦਰ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ, ਕੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਕਰੀ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਕੇਬਲ 'ਤੇ ਮਹਿਜ ਪੀਟੀਸੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਚੈਨਲਾਂ ਦਾ ਹੀ ਬੋਲਬਾਲਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੇਂਦਰੀ ਮੰਤਰੀ ਅੰਬਿਕਾ ਸੋਨੀ ਜਿਥੇ ਇਕ ਬਿਆਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਮਾਮਲੇ 'ਤੇ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਹੱਥ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਗਏ, ਉਥੇ ਜਲੰਧਰ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਮੂੰਹ ਖੋਲਣ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਵਾਰਿਸ ਜੇ ਇਸ ਮੁੱਦੇ 'ਤੇ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਤਾਂ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਕੰਨ੍ਹ ਜਰੂਰ ਖੁੱਲੇ ਰੱਖਣ!

ਅਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਜਰੂਰ ਦਿਓ!

ਦਾਗ਼ ਲਗਨੇ ਸੇ ਕੁਛ ਅੱਛਾ ਹੋਤਾ ਹੋ ਤੋ...?

2011-05-16T05:30:00.000-07:00

ਭਾਰਤ ਦੇ ਟੀਵੀ ਚੈਨਲਾਂ 'ਤੇ ਸਰਫ਼ ਐਕਸਲ ਦੀ ਐਡ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਦਾਗ਼ ਲਗਨੇ ਸੇ ਕੁਛ ਅੱਛਾ ਹੋਤਾ ਹੋ ਤੋ...? ਲਓ ਸੁਣ ਲਓ! ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਭਾਜਪਾ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ਵਤਖੋਰੀ ਦਾ ਦਾਗ਼ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਉਂਦੋਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ 'ਤੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਇਹੀ ਦਾਗ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੂੜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਭਾਜਪਾਈਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿ ਦਾਗ਼ ਧੋਣ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਦਾਗ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਦਾਗ਼ ਲੱਗਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਝ 'ਅੱਛਾ' ਕਰ ਵਿਖਾਇਆ। ਪੰਜਾਬ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਕ ਭਾਰੂ ਪੈ ਰਹੇ ਗੁਟ ਨੇ ਬਹਾਨੇ ਨਾਲ ਵਜ਼ਾਰਤ ਵਿਚ ਫੇਰਬਦਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਆਰਐਸਐਸ ਦੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਬੀਬੀ ਦਾਗ਼ਦਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਮੰਤਰੀ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਮਾਝੇ ਦਾ ਇਕ ਮੰਤਰੀ ਹੁਣ ਤੱਕ ਸਵਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਕਸੂਰ ਕੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਜ਼ਾਰਤ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਮਾਰਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਰੌਲਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਭਾਜਪਾ ਨੇ ਦਾਗੀ ਕੱਢਕੇ ਅਪਣੇ ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰੇ ਬੰਦੇ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾ ਲਏ, ਪਰ ਅੰਦਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਤਾਂ ਸਰਫ਼ ਐਕਸਲ ਦੀ ਐਡ ਵਾਲੀ ਹੈ।

ਮੁਆਫ਼ ਕਰਨਾ, ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਹੈ

2011-05-16T05:04:00.000-07:00

ਟਵਿਟਰ 'ਤੇ ਅੱਜ ਕੱਲ ਇਕ ਪਾਸੇ ਜਿਥੇ ਜੱਸੀ ਖੰਗੂੜਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਅਤੇ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ 'ਤੇ ਵਰਸਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਇਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਚੁਟਕਲੇ ਵੀ ਇਸ 'ਤੇ ਦੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਮੁਲਾਇਜ਼ਾ ਫੁਰਮਾਈਏ ! ਇਕ ਅੰਨੇ ਨੇ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਿਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜਵਾਬ ਮਿਲਿਆ, ਮੁਆਫ਼ ਕਰਨਾ ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਹੈ। ਇਕ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਕਾਰਕੁੰਨ ਨੇ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਸੈਲਫ਼ ਹੈਲਪ ਗਰੁੱਪ ਜਾਂ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ? ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਮਿਲਿਆ, ਮੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹੈ ਨਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਏਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਿਛਲੀ ਜੁਲਾਈ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਜਲਾਲਾਬਾਦ ਵਿਚ ਉਪ ਚੋਣਾਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਚੁਟਕਲੇ ਨੈਟ 'ਤੇ ਪਾਏ ਸਨ, ਜਿਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੈ : ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬਾਦਲ ਦੀ ਕੋਠੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾਅਰੇ ਲਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਬਾਦਲ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ! ਵੱਡੇ ਬਾਦਲ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਨਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਨਾਂ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਦਿੱਤੀ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਫਿਰ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਾਬਾਦ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ 'ਤੇ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਬੋਲੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਨਵਰਟਰ ਅਤੇ ਜੈਨਰੇਟਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਬਾਪ ਹਨ।

ਕੈਪਟਨ ਸੁਖਬੀਰ ਦੀ ਲੜਾਈ
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇਕ ਸੀਨੀਅਰ ਕਾਂਗਰਸੀ ਆਗੂ ਜਿਸ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ ਨੇ ਕੈਪਟਨ ਤੋਂ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਢੰਗ ਅਪਣਾਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰ ਰੱਖਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲੀ ਮੁਰਗੇ ਵੀ ਪਾਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਚੰਡੀਗੜ ਆਗੂ ਦੇ ਘਰ ਹੋਈ ਪ੍ਰੈਸ ਕਾਨਫਰੰਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਘਰ ਦੇ ਲਾਅਨ ਵਿਚ ਲਾਲ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਮੁਰਗੇ ਲੜਦੇ ਦੇਖੇ ਤਾਂ ਉਸ ਆਗੂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਕਿਹਾ ਕੈਪਟਨ ਅਤੇ ਸੁਖਬੀਰ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਮੁਰਗਾ ਸੁਖਬੀਰ ਹੈ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਮਹਾਰਾਜਾ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਮੁਰਗਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਇਸ 'ਤੇ ਇਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਿਹਾ ਨਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕੈਪਟਨ ਤੋਂ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦਾ ਚੰਗਾ ਤਰੀਕਾ ਲੱਭਿਆ ਹੈ ਤੁਸੀਂ।

ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਫਸਿਆ ਸੀ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ...
ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਜਥੇਦਾਰ ਨੂੰ ਪੰਥ ਵਿਚੋਂ ਛੇਕਣ ਦੀ ਚਰਚਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਇਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਜਥੇਦਾਰ ਹੁੰਦਿਆਂ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬਰਨਾਲਾ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਸਜ਼ਾ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋ. ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮੁਲਕਾਤ ਸ. ਬਰਨਾਲਾ ਨਾਲ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਇਕ ਵਿਆਹ ਵਿਚ ਹੋਈ ਤਾਂ ਸ. ਬਰਨਾਲਾ ਨੇ ਪ੍ਰੋ. ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਠਹਾਕਾ ਲਾਇਆ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਫਸ ਗਏ ਹੋ। ਇਸ 'ਤੇ ਹਾਜ਼ਰ ਜਵਾਬ ਪ੍ਰੋ. ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਫਸਿਆ ਨਹੀਂ ਫਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।

ਦੈਨਿਕ ਭਾਸਕਰ ਵਿਚ ਛਪੇ ਕੁਝ ਟੋਟਕੇ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਰੁਚੀ ਲਈ

ਹੰਸ ਰਾਜ ਹੰਸ ਨੇ ਸਿਆਸਤ ਤੋਂ ਤੌਬਾ ਕੀਤੀ

2010-01-01T10:47:00.000-08:00

ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚ ਆਉਣਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ : ਹੰਸ

ਸ੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਕੇ ਜ¦ਧਰ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਚੋਣ ਲੜਣ ਵਾਲੇ ਗਾਇਕ ਹੰਸ ਰਾਜ ਹੰਸ ਨੇ ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸਿਆਸਤ ਤੋਂ ਤੌਬਾ ਕਰ ਲਈ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਵਰ੍ਹੇ ਮੌਕੇ ਇਕ ਅਖਬਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਦੌਰਾਨ ਹੰਸ ਰਾਜ ਹੰਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਲ 2010 ਵਿਚ ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਦੇ ਨਗਮੇਂ ਸੁਣਾਉਣਾ ਹੀ ਮੇਰਾ ਟੀਚਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਅਮਨ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਾਂਗਾ। ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਕਰਵਾਉਣ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਬਦਲਾਅ ਆਉਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਦੁਆ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਅਜਿਹੀ ਲੋ ਜਗੇ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਸੋਚ ਬਦਲ ਦੇਵੇ। ਰਾਜਨੀਤੀ ਤੋਂ ਤੌਬਾ। ਇਸ ਸਾਲ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚ ਬਿਤਾਏ 7 ਮਹੀਨਿਆਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬੇਸੁਰੀ ਕਰ ਦਿਤੀ ਸੀ। ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚ ਆਉਣਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਵਰ੍ਹੇ ਮੈਂ ਖੁਦਾ ਦੇ ਗਾਇਨ, ਸੂਫ਼ੀ ਗਾਇਨ ਨਾਲ ਮੁਹੱਬਤ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸਭ ਤਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।

ਯਾਰ ! ਉਪ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਤਾਂ ਯੈਂਕੀ ਬਣ ਗਿਆ

2010-01-01T10:42:00.000-08:00

ਓਹ ਦੇਖ... ਕੌਣ ਹੈ? ਹਾਂ, ਯਾਰ... ਉਹ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਉਪ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਏ। ਯਾਰ... ਉਹ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਖਾਸ ਗੱਲ ਕੀ ਹੈ। ਯਾਰ ਸਾਡਾ ਉਪ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਤਾਂ ਹੁਣ ਯੈਂਕੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਓਹਨੇ ਪੈਂਟ-ਕੋਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਟਾਈ ਲਾਈ ਹੋਈ ਏ। ਇਹ ਗੱਲਬਾਤ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਜੂਨੀਅਰ ਬਾਦਲ ਇਸ ਨਵੇਂ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬ ਸਕੱਤਰੇਤ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਥੋਂ ਦੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸ ਨਵੇਂ ਅੰਦਾਜ਼ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜਾ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਬੋਲਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਏ ਕਿ ਹੁਣ ਸਾਰਾ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਹੀ ਚਿੱਟੇ ਕੁੜਤੇ ਪਜਾਮੇ ਤੇ ਨੀਲੀ ਪੱਗ ਦੀ ਬਜਾਇ ਪੈਂਟ ਕੋਟ ਵਿਚ ਨਜ਼ਰ ਆਵੇਗਾ।

ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਮੌਕਾ ਹੱਥੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ

2010-01-01T10:40:00.000-08:00

ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦੀ ਆਗੂ ਬੀਬੀ ਰਾਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਭੱਠਲ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਦੌਰੇ ਦੌਰਾਨ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਪੱਗ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਨਾ ਚੁੱਕਣ ’ਤੇ ਸਖ਼ਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਕੋਲ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਾਲ ਪੱਗ ਸਬੰਧੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵਧੀਆ ਮੌਕਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਫ੍ਯਾਿੲਦਾ ਉਠਾਉਣ ਵਿਚ ਸਰਕਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸਫ਼ਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਰਕਾਰ ’ਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ਹਰ ਫਰੰਟ ’ਤੇ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸਫ਼ਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵੀ ਸੂਬਾ ਤਬਾਹੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਸੈਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਸੀਮਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਕਾਲੀ ਭਾਜਪਾ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਵਾਸਤਵਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤ ਵਿਚ ਸੁਲਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਐਨ ਮੌਕੇ ’ਤੇ ਵੱਜੀ ਯੁਵਰਾਜ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸੱਟ ?

2009-09-23T09:07:00.001-07:00

ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਯੁਵਰਾਜ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਯੋਗਰਾਜ ਸਿੰਘ ਪੰਚਕੂਲਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਚੋਣ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਹਨ। ਯੋਗਰਾਜ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਮੁਹਿੰਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਯੁਵਰਾਜ ਸਿੰਘ ਕਰੇਗਾ। ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਯੁਵਰਾਜ ਤਾਂ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰਾਫੀ ਲਈ ਖੇਡਣ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਇਤਫਾਕ ਕਹੋ ਜਾਂ ਬਹਾਨਾ ਯੁਵਰਾਜ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸੱਟ ਐਨ ਉਸ ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਵੱਜੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਜਰੂਰਤ ਸੀ। ਯੁਵਰਾਜ ਘਰ ਵਾਪਸੀ ’ਤੇ ਆ ਕੇ ਅਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜਿਤਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਸੁਭਾਵਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਅਪਣੇ ਫਿਲਮੀਂ ਤੇ ਖਿਡਾਰੀ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਪੰਚਕੂਲੇ ਵਿਚ ਵੀ ਘੁੰਮਾਏਗਾ। ਖੈਰ ਯੁਵਰਾਜ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਦੀ ਸੱਟ ਉਸਨੂੰ ਚੋਣ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ। ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਦਾ ਜੋ ਬਣੇਗਾ ਸੋ ਬਣੇਗਾ, ਯੁਗਰਾਜ ਸਿੰਘ ਹੁਣ ਅਪਣੇ ਬਾਪ ਦੀ ਸਿਆਸੀ ਇੱਜਤ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖੀਂ, ਵੋਟਾਂ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਵੀ ਮਿਲਣੀਆਂ ਨੇ! -ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਬਈ ਸਿੱਧੂ ਕਿਧਰ ਗਿਆ ?

2009-09-23T09:00:00.000-07:00

ਕਦੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਉਣ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਹੁਣ ਖੁਦ ਨੂੰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਔੜਦੀ !
ਨਵਜੋਤ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ ਤੋਂ ਗੱਲਾਂ ’ਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿੱਤਿਆ, ਪਰ ਉਲਟਫੇਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਲੋੜੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁਸ਼ਿਆਰੀ ਨੇ ਸਿੱਧੂ ਨੂੰ ਏਸਾ ਮੂਧੇ ਮੂੰਹ ਸੁਟਿਆ ਕਿ ਨਵਜੋਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਹੁਣ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਰਿਹਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਚ ਅਪਣੀ ਹੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਇਕ ਆਗੂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਵਿਗੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਉਸ ਆਗੂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਕੀ ਕੀਤੀ, ਸਿੱਧੂ ਤਾਂ ਅੜ ਗਿਆ। ਅਪਣਾ ਅਸਤੀਫਾ ਉਸ ਆਗੂ (ਆਡਵਾਨੀ) ਨੂੰ ਜਾ ਫੜਾਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਹੋਰ ਆਗੂ ਅਸਤੀਫਾ ਮੰਗ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਅਸਤੀਫੇ ਦਾ ਕੀ ਬਣੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ।....ਅਸਲ ਵਿਚ ਸਿੱਧੂ ਨੂੰ ਇਓ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਬਈ ਪਾਰਟੀ ਮੇਰੇ ਤਰਲੇ ਮਿੰਨਤ ਕਰੂ, ਵਿਰੋਧੀ ਆਗੂ ਛੀਨਾ ਨੂੰ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਲਾਹ ਦੇਣਗੇ ਅਤੇ ਸਿੱਧੂ ਪੱਖੀ ਢੋਲ ਵਜਾਉਣਗੇ। ਅੱਗੇ ਚਾਹੇ ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਸਿੱਧੂ ਨੂੰ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਡੇਲਿਆਂ ਵੱਟੇ ਨਹੀਂ ਸਿਆਣਿਆ....। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਲੋਕ ਜਿਹੜੇ ਰੋਜ਼ ਟੀਵੀ ’ਤੇ ਸਿੱਧੂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸਦਾ ਪਰਛਾਵਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ। ਖੈਰ ਸਿੱਧੂ ਨਾਲ ਭੈੜੀ ਹੋਈ। ਜਿਹੜਾ ਸਿੱਧੂ ਕਦੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਡਿਗਣ ਦਿੰਦਾ, ਹੁਣ ਉਸ ਸਿੱਧੂ ਦੀ ਬੋਲਤੀ ਬੰਦ ਹੈ!

-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਦਾ ‘ਕਾਕਾ ਜੀ’ ਵੀ ਬਣੇਗਾ ਅਕਾਲੀਆਂ ਦਾ ਆਗੂ

2009-04-22T11:12:00.000-07:00

ਪੁੱਤਰ ਮੋਹ ਕੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਚਾਹੇ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਨੂੰ ਬੜੇ ਸਬਰ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਿਆਸਤ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਹੁਣ ਅਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਨੇਤਾ ਵੇਖਣਾ ਲੋਚਦੇ ਹਨ। ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਦੇ ਮੂੰਹ ’ਚੋਂ ਆਖਰ ਉਹ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤੇ ਅਕਾਲੀ ਜਥੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਖੁਸ਼ਗਵਾਰ ਨਾ ਲੱਗੇ। ਜੈਤੋ ਦੇ ਪਿੰਡ ਅਬਲੂ ਵਿਚ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਅਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਂ ’ਤੇ ਵੋਟਾਂ ਮੰਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਸੁਖਬੀਰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, ‘ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਨੇ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਲੇਖੇ ਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਪਿਛਲੇ 12 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਵੀ ਸੇਵਾਦਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਬੇਟਾ ਅਨੰਤਵੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਕੇ ਰਹੇਗਾ।’ ਹੁਣ ਇਸ ਗੱਲ ਨੇ ਇਹ ਤਾਂ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਥੇਦਾਰ ਦਾ ਨੰਬਰ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਕਹਿਣ ਮੁਤਾਬਕ ਹੁਣ ਉਨਾਂ ਦੇ ਲਾਡਲੇ ਦੀ ਵਾਰੀ ਹੈ। ਪਰ ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਆਨੰਤਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਬਾਪ ਨੂੰ ‘ਜਥੇਦਾਰ’ ਹਾਲੇ ਵੀ ‘ਕਾਕਾ ਜੀ’ ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹੋਣ, ਉਸ ਦਾ ਅਪਣਾ ‘ਕਾਕਾ ਜੀ’ ਕਦੋਂ ਜਾ ਕੇ ‘ਜਥੇਦਾਰ’ ਬਣੇਗਾ? ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਨੇ ਅਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਚੋਣ 1996 ’ਚ ਲੜੀ ਸੀ। ਮਹਿਜ 12 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣ ਗਏ। ਗੱਲ ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਦੀ ਏਨੀ ਤਰੱਕੀ ਨੂੰ ਵੀ ਬਜੁਰਗ ਜਥੇਦਾਰ ਸਿਰਫ ਵੱਡੇ ਬਾਦਲ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ‘ਪ੍ਰਤਾਪ’ ਹੀ ਦੱਸਦੇ ਨੇ। ਮਤਲਵ ਸੁਖਬੀਰ ਦੀ ਉਪਲਬਧੀ ਨਾਲੋ ਉਸ ਨਾਲ ‘ਬਾਦਲ ਸ਼ਬਦ’ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੈ। ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੀ ਇਹੀ ਲਾਹਾ ਅਨੰਤਵੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ। ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਲੈ ਲੈ ਕੇ ਅਪਣਾ ¦ਮਾ ਸਿਆਸੀ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿਖਾਉਣ ਲਈ ਕਈ ਪਾਪੜ ਵੇਲਣੇ ਪਏ ਅਤੇ ਪਾਰਟੀ ’ਚ ਬਗਾਵਤਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਸਾਫ ਹੈ ਕਿ ਨਿੱਕੜੇ ਬਾਦਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੁਸ਼ੱਕਤ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਹੁਣ ਕਿਤੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ’ਚ ਇਕ ਨਵਾਂ ਵਿੰਗ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ‘ਬੱਚਾ ਦਲ’ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਥਾਪ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ‘ਨਿੱਕੜੇ ਜਥੇਦਾਰ’ ਨੂੰ। ਆਖਰ 24-25 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ’ਚ ਜਦੋਂ ਨੂੰ ਬੀਏ ਕਰੇਗਾ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ 20 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸਿਆਸੀ ਤਜ਼ਰਬਾ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ’ਚ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਉਪ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣ ਸਕਦੇ ਨੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਦੇ ਪੋਤਰੇ ਆਨੰਤਵੀਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ 20 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨਾ ਕੀ ਔਖਾ?

-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

.. ਜੋ ਜੁੱਤੇ ਨੇ ਕਰ ਵਿਖਾਇਆ

2009-04-12T11:58:00.000-07:00

ਸਿਆਣੇ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਭੂਤ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ। ਖੈਰ, ਗੱਲ 16 ਆਨੇ ਸੱਚੀ ਹੈ। ਬਹੁਤਾ ਦੂਰ ਨਾ ਜਾਈਏ, ਗੱਲ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਦੇ ਜੁੱਤੇ ਦੀ ਲੈ ਲਓ। ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਉਸਦੀ ਕਲਮ ਨੇ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਇਕ ਜੁੱਤੇ ਨੇ ਕਰ ਵਿਖਾਇਆ। ਜੁੱਤਾ ਭਾਵੇਂ ਵੱਜਿਆ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਐਨ ਪੱਕਾ ਨਿਕਲਿਆ। ਜਗਦੀਸ਼ ਟਾਈਟਲਰ ਤੇ ਸੱਜਣ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਟਿਕਟਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਹੋਣਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ’ਤੇ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੇ ਇਨਾਂ ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਜੋ ਮੁਹਿੰਮ ਛੇੜੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਆਸੀ ਲਾਹਾ ਸਿਰਫ ਬਾਦਲ ਦਲ ਹੀ ਲੈਣ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਅਕਾਲੀ ਅਪਣੀ ਹੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਬਾਗੀਆਂ ਤੋਂ ਝੰਬੇ ਪਏ ਸੀ, ਉਨਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਬੌਰਨਬੀਟਾ ਪੀ ਲਿਆ ਹੋਵੇ। ਸ੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਵਰਕਰਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਹਾਏ ਹਾਏ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਖਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਨੇ। ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਵਲੋਂ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦੇਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਹਿਹ ਕਹਿ ਕੇ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਚਿੱਕੜ ’ਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ, ਤੇ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਵਲੋਂ ਜੁੱਤਾ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਬਹਾਦਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬਾਦਲਦਲੀਏ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸਨੂੰ 2 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਾ ਐਲਾਨਿਆ ਇਨਾਮ ਵੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਮੁੱਕਰ ਗਏ। ਸਾਰੀ ਹਕੀਕਤ ਵਿਚ ਜੇ ਗੱਲ ਸਿਰੇ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਜੁੱਤੇ ਕਰਕੇ। ਕਾਂਗਰਸ ਨੇ ਸੱਜਣ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਜਗਦੀਸ਼ ਟਾਈਟਲਰ ਦੀਆਂ ਟਿਕਟਾਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈਆਂ। ਕਾਂਗਰਸ ਹੁਣ ਸਫਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਨਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਟਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਵਸੋਂ ਵਾਲੇ ਹਲਕੇ ਇਹ ਜਿੱਤਦੇ ਆ ਰਹੇ ਨੇ, ਇਸੇ ਲਈ ਇਸ ਵਾਰ ਫਿਰ ਟਿਕਟਾਂ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਹੁਣ ਜੇ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰਾ ਰੌਲਾ ਪਾਉਂਦਾ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਤਾਂ ਕਾਂਗਰਸ ਨੇ ਅਣਗੌਲੇ ਕਰ ਦੇਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਬਾਦਲਕੇ ਅਪਣੇ ¦ਗੋਟੀਏ ਯਾਰ ਭਾਜਪਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਤਖਤ ਸੌਂਪਣ ਲਈ ਸਾਰਾ ਕਰੈਡਿਟ ਲੈ ਜਾਂਦੇ। ਏਨੇ ਨੂੰ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜੁੱਤਾ ਵੱਜ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਇਕੋ ਹੱਲੇ ’ਚ ਉਹ ਮੈਦਾਨ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਜਿਹੜਾ ’84 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਕਾਲੀਆਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿੱਤਿਆ। ਸਿਆਣੇ ਦੇ ਕਹੇ ਮੁਤਾਬਕ ਜੇ ਭੂਤ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਟਾਈਟਲਰ ਤੇ ਸੱਜਣ ਕੁਮਾਰ ਵਰਗੇ ਪਿਛਲੇ 25 ਸਾਲ ਤੋਂ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਵਿਚ ਨਾ ਵੜਦੇ। ... ਤੇ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਬਾਦਲ ਦੇ ਨੇਤਾ ਜੀ, ਜਿਹੜੇ ਵੋਟਾਂ ਲੈਣ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ’ਚ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਨਸਾਫ ਦੀ ਦੁਹਾਈ ਪਾਉਂਦੇ ਨੇ, ਜੇ ਇਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਵਾਲੀ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ, ਉਹ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਦੀਆਂ ਮੂਹਰਲੀਆਂ ਕੁਰਸੀਆਂ ’ਤੇ ਬੈਠੇ ਟਾਈਟਲਰ ਤੇ ਸੱਜਣ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਚੁੱਪ ਚਪੀਤੇ ਨਾ ਮੁੜਿਆ ਕਰਦੇ।
-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਬੀਰਦਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ‘ਕੁਰਬਾਨੀ’ ਜਾਂ ਟਿਕਟ ’ਤੇ ਅੱਖ

2009-04-05T12:16:00.000-07:00

ਬੀਰ ਦਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕੁਝ ਆਲੋਚਕ ਬੜਬੋਲਾ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਤੇ ਕੁਝ ਉਸਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਮੂਰਖਾਨਾ ਹਰਕਤਾਂ ਦੱਸਦੇ ਨੇ। ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਹੁੰਦਿਆਂ ਉਹ ਕਾਂਗਰਸ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਹੀ ਵਿਰੋਧੀ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ। ਉਸਨੂੰ ਚੁਪ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਡਿਪਟੀ ਸਪੀਕਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਬੀਰ ਦਵਿੰਦਰ ਨੇ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਫੇਰ ਟਿਕਟ ਨਾ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਉਹ ਮੋਹਾਲੀ ਹਲਕੇ ਵਿਚ ਬਾਗੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਬੀਰ ਦਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਟੇਕ ਕਿੱਥੇ ਸੀ, ਅੰਬਿਕਾ ਸੋਨੀ ਦੇ ਆਨੰਦਪੁਰ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਉਮੀਦਵਾਰ ਬਣਨ ਦੇ ਚਰਚੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਉਥੇ ਵੀ ਜਾ ਕੇ ਟੰਗ ਫਸਾ ਲਈ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਬੀਰ ਦਵਿੰਦਰ ਮੁਰਝਾਇਆ ਜਿਹਾ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਖੈਰ ਹੁਣ ਲੱਗਦੈ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਬਟੇਰ ਲੱਗ ਜਾਵੇ...।
ਕੈਬਨਿਟ ਮੰਤਰੀ ਕੈਪਟਨ ਕੰਵਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਰੜ ਤੋਂ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਰਹੇ ਜਸਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬੰਨੀ ਨੇ ਪਾਰਟੀ ’ਚੋਂ ਬਾਗੀ ਹੁੰਦਿਆਂ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਚੋਣ ਲੜਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਅਕਾਲੀ ਆਗੂਆਂ ਦੀ ਅੱਖ ਖਰੜ ਹਲਕੇ ’ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ ਉਨਾਂ ’ਚ ਕਿਰਨਬੀਰ ਸਿੰਘ ਕੰਗ, ਹਰਸੁਖਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬੱਬੀ ਬਾਦਲ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਹੁਣ ਬੀਰ ਦਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਸਲ ਵਿਚ ਬੀਰ ਦਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਟਾਈਟਲਰ ਨੂੰ ਕਲੀਨਚਿਟ ਦੇਣ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਰੋਸ ਵਿਚ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਕੇ ਅਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੁਰਬਾਨੀ ਵਾਲਾ ਲੀਡਰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੀਰ ਦਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਹੁਣ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਣ। .. ਪਰ ਬੀਰ ਦਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੇ ਬਾਦਲ ਦਲ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਇਕ ਗੱਲ ਜਰੂਰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ, ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ’ਤੇ ਅਜਿਹੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਰੱਤੀ ਭਰ ਵੀ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਬਲੂ ਸਟਾਰ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟਰ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ’ਚੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਬਾਦਲ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਪਟਿਆਲਾ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਤੇ ਸਾਬਕਾ ਐਮਪੀ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸ. ਬਾਦਲ ਨੇ ਵਿਧਾਇਕੀ ਲਈ ਵੀ ਟਿਕਟ ਨਾ ਦਿੱਤੀ। ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਬੇਇਜਤੀ ਮੰਨਿਆ ਅਤੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਉਹ ਬਾਦਲ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਂਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਬੀਰ ਦਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਕਾਂਗਰਸ ਛੱਡ ਕੇ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਵਿਚ ਜਾਣਗੇ ਤਾਂ ਵਿਧਾਇਕੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ, ਪਰ ਬਾਦਲ ਸਾਹਬ ਨੇ ਜੇ ਫਿਰ ਉਹੀ ਕੀਤੀ... ਤਾਂ ਬੀਰ ਦਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ‘ਕੁਰਬਾਨੀ’ ਦਾ ਕੀ ਬਣੇਗਾ?
-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਚੂਹਾ, ਬਾਂਦਰ, ਟਟੀਹਰੀ ...

2009-03-08T11:27:00.000-07:00

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿਚ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਸੁਣਾਉਣ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਜਾਂ ਮੁੱਦੇ ਚੁੱਕਣ
ਭਾਰਤ ਦੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੇ ਇਕ ਖਿਡਾਰੀ ਸਾਈਮੰਡਜ਼ ਨੂੰ ਔਖੇ ਹੋ ਕੇ ਗਾਲ ਕੱਢ ਦਿੱਤੀ। ਸਾਈਮੰਡਜ਼ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ‘ਮਾਂਕੀ’ (ਬਾਂਦਰ) ਕਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਭਾਰਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਪਤਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕੁੱਤਾ, ਬਿੱਲਾ.. ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਵਿਰੁਧ ਨਸਲੀ ਵਿਤਕਰੇ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਦਰਜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ ਜੇਲ• ਵੀ ਭੁਗਤਦਾ ਤੇ ਜ਼ੁਰਮਾਨਾ ਵੀ ਇੰਨਾ ਭਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਮੁੜਕੇ ਮੂੰਹ ਖੋਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਸੋਚਦਾ। ਪਰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ’ਤੇ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ, ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਨੂੰ ਲੱਗਭਗ ਇਕ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ‘ਬਲੂੰਗੜਾ’ ਕਹਿੰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਵੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਟਿਪਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਹਰ ਵਾਰ ਨਵੇਂ ਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ‘ਚੂਹਾ’ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਸਰਕਾਰ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਸ਼ਰੇਆਮ ਕਿਹਾ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਸਰਕਾਰ ਬਣੇਗੀ ਤਾਂ ਕੈਪਟਨ ਦੀ ਪਜਾਮੀ ਵਿਚ ‘ਚੂਹੇ’ ਛੱਡਣਗੇ। ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਅਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿਚੋਂ ਜਦੋਂ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਸਨ ਤਾਂ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿਚ ਚੂਹੇ ਛੱਡਣ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ’ਤੇ ਕਦੋਂ ਅਮਲ ਕਰਨਗੇ, ਤਾਂ ਉਪ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਫਿਰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਮਿਥ ਲਿਆ। ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ, ‘ਅੱਜ ਕੱਲ ਚੂਹੇ ਡਾਇਟਿੰਗ ’ਤੇ ਹਨ, ਖਾ ਖਾ ਕੇ ਕਾਫ਼ੀ ਮੋਟੇ ਹੋ ਗਏ।’
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਬਰ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦਰਵੇਸ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਵੀ ਅਪਣੀ ਢਲਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਕਦੇ ਕਦੇ ਆਪਾ ਖੋ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਚੱਲਦੇ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿਚ ਸ. ਬਾਦਲ ਨੇ ਵਿਧਾਇਕ ਸੁਖਪਾਲ ਸਿੰਘ ਖਹਿਰਾ ਨੂੰ ‘ਟਟੀਹਰੀ’ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਟਟੀਹਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇਕ ਕਹਾਵਤ ਦਾ ਐਨ ਅੱਖਰ ਅੱਖਰ ਬੋਲ ਕੇ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਬਸ ਮਾਮਲਾ ਵਧਣਾ ਹੀ ਸੀ। ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਰੱਖਿਆ, ਬੀਬੀ ਭੱਠਲ ਨੂੰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਹੀ ਵਿਹਲ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਭਰੇ ਪੀਤੇ ਕਾਂਗਰਸੀ ਬਾਕੀ ਬਚੇ, ਉਹ ‘ਟਟੀਹਰੀ’ ਸੁਣ ਕੇ ਹੋਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਤੇ ਸੈਸ਼ਨ ਦਾ ਬਾਈਕਾਟ ਕਰ ਗਏ। ਕਹਿੰਦੇ ਕਿ ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਸ. ਬਾਦਲ ਮੁਆਫੀ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦੇ ਅਸੀਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਧਰਨਾ। ... ਜਿਹੜੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਾ ਅੱਖਰ ਅੱਖਰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿਚ ਰਿਕਾਰਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੇ ਟਟੀਹਰੀ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿਚੋਂ ਸਪੀਕਰ ਨੇ ਬਾਹਰ ਕਢਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿਚ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸ. ਬਾਦਲ ਨੇ ‘ਟਟੀਹਰੀ’ ਬੋਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ. ਬਾਦਲ ਮੁਆਫੀ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦੀ ਮੰਗਣ। ਮਹਿਣੋ ਮਿਹਣੀ ਜਾਰੀ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਚੋਣ ਦੰਗਲ ਦੇ ਅਖਾੜੇ ਵੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ। ਹਾਲੇ ਹੋਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਇਨਾਂ ਨੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕੁੱਤੇ-ਬਿੱਲੇ ਪਰਖਣਾ ਹੈ।
ਬਾਦਲਕੇ ਤੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਆਗੂ ਅੱਜਕੱਲ ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਅਪਣੇ ਭਾਸ਼ਣ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਰਤਣ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਨਾਂ ਵਿਚ ਅਪਣੀਆਂ ਉਪਲੱਬਧੀਆਂ ਘੱਟ, ਬਲਕਿ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਭੰਡਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ‘ਬਲੂੰਗੜਾ, ਚੂਹਾ, ਬਾਂਦਰ, ਟਟੀਹਰੀ ...’ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਭੁਲਦੇ।
-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਹੰਸ ਦੀ ਉਡਾਰੀ, ਸਮਝੋਂ ਬਾਹਰੀ

2009-01-30T11:45:00.000-08:00

ਸੂਫੀ ਫਕੀਰ ਬਣਦਾ ਬਣਦਾ ਹੰਸ ਰਾਜ ਹੰਸ ਜਦੋਂ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ’ਤੇ ਜਾ ਬੈਠਿਆ ਤਾਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਹਜ਼ਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਈ ਪਰ ਹੁਣ ਸਟੇਜਾਂ ’ਤੇ ਜੋ ਰੰਗ ਹੰਸ ਰਾਜ ਹੰਸ ਵਿਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਲੋਕ ਭਲੀ ਭਾਂਤ ਜਾਣੂ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਗੱਲ ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਦੀ ਤਾਜ਼ਪੋਸ਼ੀ ਦੇ ਸਮਾਗਮ ਵਿਚ ਹੰਸ ਰਾਜ ਹੰਸ ਨੇ ਬਿਲਕੁਲ ‘ਮਿਠੋ ਮਾਸੀ’ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਸੁਖਬੀਰ ਨੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿਚ ਆਉਣਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਗਾਣਾ ਗਾਇਆ ਕਿ ‘ਆਜਾ ਵੇ ਮਾਹ ਤੇਰਾ ਰਸਤਾ ਉਡੀਕਦੇ ਆ’, ਪਰ ਏਨੇ ਨੂੰ ਬਾਦਲ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਨੂੰਹ ਰਾਣੀ ਪਹੁੰਚ ਗਈ, ਹੰਸ ਨੂੰ ਭਿਣਕ ਗੱਲੀ ਤਾਂ ਸੁਰ ਬਦਲ ਲਈ, ਹੰਸ ਨੇ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ‘ਵਧਾਈਆਂ ਬੀਬੀ ਤੈਨੂੰ, ਵਧਾਈਆਂ ਨੀਂ’। ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਪੱਗ ਬੰਨੀ ਹੰਸ ਰਾਜ ਹੰਸ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਵਾਂਗ ਸਫੈਦ ਕਮੀਜ ਪਜਾਮੇ ਵਿਚ ਅਤੇ ਗੂੜੇ ਰੰਗ ਦੀ ਜਾਕੇਟ ਪਾਈ ਅੱਜ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਵੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦਾ ਅਪਣਾ ਗਾਇਕ ਵੀ, ਬਾਦਲ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਵਫਾਦਾਰ ਵੀ, ਉਹ ਹੰਸ ਵੀ ਜੋ ਅਕਸਰ ਹੀ ਨਵੇਂ ਨਵੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹੈ। ਹੰਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਗੱਲ ਉਹ ਕੀਤੀ ਕਿ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਵਿਚ ਜਿੱਥੇ ਭਾਜਪਾਈਆਂ ਦਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਉਥੇ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਹਿਸ਼ੁਦਾ ਨੀਤੀ ਮੁਤਾਬਕ ਸਿਰਫ ਸੁਖਬੀਰ ਦਾ ਹੀ ਨਾਮ ਜਪਣ ਵਾਲੀ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਹੰਸ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅਣਗੌਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੰਸ ਇਕੋ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਅਕਾਲੀ ਰਿਹਾ, ਜਿਸਨੇ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਇਕਲੌਤਾ ਨਾਅਰਾ ਮਾਰਿਆ। ਖੈਰ ਕੋਈ ਮਿਠਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹੰਸ ਵਰਗਾ, ਮਿਠਾ ਵੀ ਏਨਾ ਕਿ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਮਜਾਕ ਕਰ ਗਿਆ ਜਾਂ ਵਡਿਆਈ।

‘ਕਾਕਾ ਜੀ’ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ

2009-01-18T10:34:00.000-08:00

ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚ ‘ਕਾਕਾ ਜੀ’ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਜਿੰਨੀ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਉਨੀ ਹੀ ਮਾੜੀ ਹੈ। ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣ ਜਾਣ, ਇਹ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਨੂੰ ਵਾਚਣ ਵਾਲੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈਣਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਸਰਕਾਰ ਵਿਚ ਬਾਦਲ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ 6 ਮੈਂਬਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੂਬੇ ਦੀ ਸਿਆਸਤ ਵਿਚ ਹੋਣ ਅਤੇ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਤੇ ਨੂੰਹ ਰਾਣੀ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਸਾਰਾ ਸਰਕਾਰੀ ਅਮਲਾ ਚੱਕਰ ਕੱਟਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਜਿਹੀ ਸਰਕਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਦੇ ਸ਼ਹਿਜਾਦੇ ਨੂੰ ਡਿਪਟੀ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਮਿਲਣਾ ਭਲਾ ਵੀ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਸੁਖਬੀਰ ਨੂੰ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਕੁਰਸੀ ’ਤੇ ਵੇਖਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਡਿਪਟੀ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਦੇਣਾ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਸੀ। ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਤਾਂ ਇਹੀ ਸੀ ਕਿ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਐਲਾਨਾਂ ਅਤੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦਾ ਸਰਕਾਰੇ ਦਰਬਾਰੇ ਕੋਈ ਅਮਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋ ਰਿਹਾ। ਸੁਖਬੀਰ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਮਾਨਤਾ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਬਾਦਲ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਕ ਹੋਰ ਫੀਤੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਲੁਕਵੀਂ ਗੱਲ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਏਨੇ ਰੌਲੇ ਰੱਪੇ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸਿਆਸਤ ਵਿਚ ‘ਵੱਡੇ’ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਹੋਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੁਤਾਬਕ ਲੋਕ ਸੰਪਰਕ ਵਿਭਾਗ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਫੇਰਬਦਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅਹੁਦੇਦਾਰ ਸੁਖਬੀਰ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਬੱਲੇ ਬੱਲੇ ਕਰਵਾਉਣ ਵਿਚ ਨਾਕਾਮ ਰਹੇ। ਸਾਰੇ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਵਿਚ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਮੂਹਰਲੀ ਕਤਾਰ ਦੇ ਬਾਦਲ ਪੱਖੀ ਜਥੇਦਾਰ ਪਿਛਲੇ ਹਫਤੇ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨਾਂ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਸੁਖਬੀਰ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਜੂਨੀਅਰ ਬਾਦਲ ਨੂੰ ‘ਡਿਪਟੀ’ ਬਣਾਉਣ ’ਤੇ ਅਪਣੀ ਮੋਹਰ ਕਿਵੇਂ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ।

ਵਿਆਹ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੁਆਰਾ ਮੰਤਰੀ

2009-01-11T05:58:00.000-08:00

ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਇਕੱਲੇ ਕੁਆਰੇ ਮੰਤਰੀ ਬਿਕਰਮ ਸਿੰਘ ਮਜੀਠੀਆ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਲਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਦੁਲਹਨ ਲੱਭੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਗਰੇਵਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਲੜਕੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਗਰੇਵਾਲ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਬਿਜ਼ਨਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਛੋਕੜ ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਪਿੰਡ ਬਡਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਹੈ। ਮਜੀਠੀਆ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਾਂ ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਗੱਲਬਾਤ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਤਾਰੀਕ ਪੱਕੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਸਭਾ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਮੰਗਣੀ 1 ਮਾਰਚ ਨੂ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਾਰੀਕ ਅਪ੍ਰੈਲ ਮਈ ਵਿਚ ਤੈਅ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਯਾਨੀ ਵਿਆਹ ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਖੁਦ ਮਜੀਠੀਆ ਲਈ ਕੁੜੀ ਲੱਭਣ ਲਈ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਦੇਖੇ ਗਏ ਹਨ। ਮਜੀਠੀਆ ਦੀ ਜਿੱਦ ਸੀ ਕਿ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਏਗਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਜਲ ਸਪਲਾਈ, ਸੂਚਨਾ ਅਤੇ ਲੋਕ ਸੰਪਰਕ, ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਗੈਰ ਰਵਾਇਤੀ ਊਰਜਾ ਸੋਮਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ।

ਰਾਮੂਵਾਲੀਆ ਨੇ ਝੰਡੇ ਦਾ ਰੰਗ ਕਿਉਂ ਬਦਲਿਆ

2008-12-05T11:19:00.000-08:00

ਬਲਵੰਤ ਸਿੰਘ ਰਾਮੂਵਾਲੀਆ ਨੇ ਅਪਣੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਝੰਡੇ ਦਾ ਰੰਗ ਆਖਰ ਬਦਲ ਹੀ ਲਿਆ। ਆਖਰ ਬਿਪਤਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸੀ। ਰਾਮੂਵਾਲੀਆ ਦੀ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਜਿੰਨੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਲੜੀਆਂ, ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਝੰਡੇ ਬਣਾਉਣੇ ਹੀ ਔਖੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਰਾਮੂਵਾਲੀਆ ਖੁਦ ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਅਪਣਾ ਦੁੱਖ ਦੱਸਦੇ ਸਨ। ਰਾਮੂਵਾਲੀਆ ਨੇ ਕਹਿਣਾ, ਭਾਈ ਬੀਬਾ ਸਾਨੂੰ ਇਕ ਕੰਮ ਦੀ ਬੜੀ ਔਖ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਪਿੰਡਾਂ ’ਚ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਈਆ ਜਾ ਰਹੀਆਂ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਿੰਮਤ ਕਰਕੇ ਆਹ ਪੰਜ ਛੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਲੈ ਕੇ ਪੰਜ-ਪੰਜ ਝੰਡੀਆਂ ਅਪਣੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿਚ ਲਗਾ ਲਓ, ਤਾਂ ਬੜਾ ਸਹਿਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ। ਏਨੇ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣੇ ਤੇ ਨਾ ਝੰਡੀਆਂ ਬਣਨੀਆਂ। ਬਲਵੰਤ ਰਾਮੂਵਾਲੀਆ ਨੇ ਫੇਰ ਕਹਿਣਾ, ਬਈ ਅਕਾਲੀਆਂ ਦੀ ਕੇਸਰੀ ਝੰਡੀ ਤਾਂ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਸਿਰੋਪਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ ਨੇ, ਮੇਰੀ ਝੰਡੀ ਵਾਹਵਾ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸੌਖੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ। ਖੈਰ ਹੁਣ ਰਾਮੂਵਾਲੀਆ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਮੁੱਕ ਗਈ। ਅਕਾਲੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੀ ਇਕੋ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਬਸੰਤੀ ਝੰਡੀਆਂ ਸੌਖੀਆਂ ਹੀ ਬਣ ਜਾਇਆ ਕਰਨੀਆਂ।

-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਭੱਠਲ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਕਿਉਂ ਆਇਆ ?

2008-12-05T11:17:00.000-08:00

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਘੁੰਮ ਕੇ ਬੀਬੀ ਭੱਠਲ ਨੂੰ ਵੀ ਉਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਪੈ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਸ. ਬਾਦਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੋਹ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ਿਖਰ ’ਤੇ ਹੈ ਉਵੇਂ ਹੀ ਬੀਬੀ ਜੀ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਮੋਹ ਜਾਗ ਪਿਆ। ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਰਾਮੂਵਾਲੀਆ ਨੇ ਸੰਗਰੂਰ ਤੋਂ ਕਾਂਗਰਸ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਚੋਣ ਲੜਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਕੀ ਸੀ, ਬੀਬੀ ਭੱਠਲ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ। ਬੀਬੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਕੈਪਟਨ ਨੂੰ ਸੂਚੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ ਤਾਂ ਰਾਮੂਵਾਲੀਆ ਨਾਲ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਕੋਈ ਮੇਲ ਹੋਇਆ। ਬੀਬੀ ਚਾਹੇ ਜੋ ਮਰਜੀ ਕਹੇ। ਗੁੱਸਾ ਤਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਹੁਲ ਭੱਠਲ ਦਾ ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਬਾਦਲ ਅਪਣੇ ਪੁੱਤ ਸੁਖਬੀਰ ਨੂੰ ਹੁਣ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਨੇ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਕੈਪਟਨ ਨੇ ਵੀ ਰਣਇੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਕਿੰਗ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿਢੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਹੁਣ ਜੇ ਬੀਬੀ ਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਕੋਈ ਬਾਤ ਨਾ ਪੁੱਛੇ ਤਾਂ ਗੁੱਸਾ ਤਾਂ ਆਉਣਾ ਹੀ ਹੈ ਨਾ?

-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਮਰਿਆਦਾ ਵਾਲੇ ਡੇਰੇ ਕਿਹੜੇ ?

2008-12-05T10:59:00.000-08:00

ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਨਵੇਂ ਜਥੇਦਾਰ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਡੇਰਾ ਵਾਦ ਦੇ ਵਿਰੁਧ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਡੇਰਿਆਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਵੀ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ। ਨਿਰਮਲੇ ਸੰਤਾਂ ਦਾ ਇਕ ਜੱਥਾ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਜਥੇਦਾਰ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਉਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਿੰਘ ਸਾਹਿਬ, ਕੁਝ ਸਿੱਖ ਕਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਜੱਥੇ ਸਾਡੇ ਡੇਰਿਆਂ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਿਰਪਾਨਾਂ ਦੇ ਰੌਅਬ ਹੇਠ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸਰੂਪ ਜਬਰਦਸਤੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਅਸੀਂ ਵੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੋਚੋ। ਜਥੇਦਾਰ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਗੱਲ ਸਮਝ ਪੈ ਗਈ। ਉਨਾਂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮਰਿਆਦਾ ਵਾਲੇ ਡੇਰਿਆਂ ਤੋਂ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕੇ ਜਾਣਗੇ। ਬਿਆਨ ਨੇ ਜਥੇਦਾਰ ਨੰਦਗੜ੍ਹ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਤਾਂ ਠੰਡੀ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਪਰ ਸਿਮਰਨਜੀਤ ਮਾਨ ਵਰਗੇ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਜਥੇਦਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਫਿਰ ਪੱਲੇ ਨਾ ਪਈ। ਨਵੇਂ ਜਥੇਦਾਰ ਨੇ ਇਹ ਤਾਂ ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮਰਿਆਦਾ ਵਾਲੇ ਡੇਰੇ ਹੈ ਕਿਹੜੇ ਕਿਹੜੇ? ਮਾਨ ਸਾਹਿਬ ਤਾਂ ਇਕੋ ਗੱਲ ਪੁੱਛਦੇ ਨੇ ਕਿ ਬੀਬੀ ਜਗੀਰ ਦਾ ਡੇਰਾ ਮਰਿਆਦਾ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?

-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਕਾਹਲੇ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਨੇ ਬਿਨਾ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਹੀ ਐਲਾਨੇ ਉਮੀਦਵਾਰ

2008-11-13T09:08:00.000-08:00

ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵੇਲੇ ਮਾਝੇ ਵਿਚ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੀ ਇਕ ਵੱਡੀ ਕਾਨਫਰੰਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਰੈਲੀ ਵਿਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਅਤੇ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਦੋਵੇਂ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੁਖਬੀਰ ਕੋਲ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਸੁਖਬੀਰ ਉਦੋਂ ਵੀ ਸਟੇਜ ’ਤੇ ਇਸ ਤਰਾਂ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੁਖੀ ਉਹ ਖੁਦ ਹੋਵੇ। ਸੁਖਬੀਰ ਨੇ ਰੈਲੀ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਵਿਰਸਾ ਸਿੰਘ ਵਲਟੋਹਾ ਸਿਰ ਬੰਨਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਵਲੋਂ ਅਪਣਾ ਉਮੀਦਵਾਰ ਐਲਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਤਾੜੀਆਂ ਵੱਜ ਗਈਆਂ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਦੇ ਬੋਲਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਈ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖਬੀਰ ਦਾ ਬਚਪਨਾਂ ਰੜਕਦਾ ਰਿਹਾ। ਸੁਖਬੀਰ ਦੇ ਐਲਾਨ ’ਤੇ ਕਿੰਤੂ ਕਰਦਿਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਵਿਰਸਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਂ ’ਤੇ ਹਾਲੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗੇ, ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਖਬੀਰ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਕਾਹਲਾ ਨਾ ਪਿਆ ਕਰੇ। ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਮੁਤਾਬਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਦੇ ਨਾਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਕਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਸਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਬੰਦੇ ਦਾ ਨਾਂ ਐਲਾਨਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹੱਥ ਹੈ ਪਰ ਲੱਗਦੈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਦੀ ਦੀ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਸੁਖਬੀਰ ਨੇ ਲੜ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬੰਨਿਆ। ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਨੂੰ ਵਰਕਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਚੋਣਾਂ ਲਈ ਉਮੀਦਵਾਰ ਚੁਨਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਹਾਲੇ ਦੇਣੇ ਸਨ, ਪਰ ਆਦਤ ਤੋਂ ਹੋਛੇ ਅਤੇ ਕਾਹਲੇ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜ¦ਧਰ ਵਿਚ ਹੰਸ ਰਾਜ ਹੰਸ ਸਣੇ ਚਾਰ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਮੀਡੀਆ ਦੀਆਂ ਖਬਰਾਂ ਵਿਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਜਿਕਰ ਨਾ ਆਇਆ ਪਰ ‘ਸਿਆਣੇ ਬੰਦਿਆਂ’ ਦੀ ਵਰਕਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਭਲਾਂ ਕੀ ਸੋਚ ਕੇ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਨੂੰ ਉਮੀਦਵਾਰ ਚੁਣਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਤਕਰੀਬਨ ਅੱਧੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਤਾਂ ‘ਪ੍ਰਧਾਨ ਜੀ’ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤੇ।
-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

‘ਕੋਕ’ ਦਾ ਆਸ਼ਕ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ

2008-11-13T08:22:00.000-08:00

ਨਵਜੋਤ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਘੁੰਮ ਕੇ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਨੂੰ ਵੀ ਹੁਣ ਸ਼ਾਇਦ ਗਲੈਮਰ ਦਾ ਚਸਕਾ ਪੈ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਅਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੋਲਡ ਡਰਿੰਕ ਕੰਪਨੀ ‘ਕੋਕ’ ਦਾ ਬਰਾਂਡ ਅੰਬੈਸਡਰ ਦੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ। ਸੁਖਬੀਰ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਕ ਡਾਈਟ ਦੇ ਉਹ ਏਨੇ ਵੱਡੇ ਆਸ਼ਕ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਿਕਦਾਰ ਵਿਚ ਕੋਕ ਪੀ ਰਹੇ ਹਨ। ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਦੇ ਸਮਰਥਕ ਵੀ ਹੁਣ ਉਨਾਂ ਦੀ ਆਓ ਭਗਤ ਵਿਚ ‘ਕੋਕ’ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਛੇਤੀ ਹੀ ਟੀਵੀ ਸਕਰੀਨ ’ਤੇ ਕੋਕ ਦੀਆਂ ਮਸ਼ਹੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ। ਜਿਸਦੇ ਲਈ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕੁਝ ਵਕਤ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਕ ਦੇ ਸੀਈਓ ਨੂੰ ਇਹ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਕੰਪਨੀ ਕਰੋੜਾਂ ਰੁਪਏ ਖਰਚ ਕੇ ਰਿਤਿਕ ਰੌਸ਼ਨ ਅਤੇ ਆਮਿਰ ਖਾਨ ਤੋਂ ਕੋਕ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਕਰਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਕਰੋੜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਆਗੂਆਂ ਤੋਂ ਕੋਕ ਦੀ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾ ਲੈਂਦੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤਾਂ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਹਾਸੇ ਮਜਾਕ ਵਿਚ ਹੀ ਸੁਖਬੀਰ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਟਾਲਾ ਵੱਟ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਸੁਖਬੀਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਉਦੋਂ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੋਕ ਦਾ ਬ੍ਰਾਂਡ ਅੰਬੈਸਡਰ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਲਟਾ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਸਿੱਖ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਮਾੜੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੱਸਦਿਆਂ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਮਾਡਰਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਦੀ ਲੱਗਦੇ ਹੱਥ ਨੁਕਤਾਚੀਨੀ ਵੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਖੈਰ, ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਮਾਡਲਿੰਗ ਜਾਂ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਤਾਂ ਫਿਲਹਾਲ ਖੁੰਝ ਗਏ, ਪਰ ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੁਣ ਚਾਹ-ਦੁੱਧ ਦੀ ਥਾਂ ‘ਕੋਕ’ ਦੇ ਘੁੱਟ ਭਰਨੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦੇ।

-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਬਾਦਲ ਦੀ ਦੋਚਿੱਤੀ

2008-11-13T08:08:00.000-08:00

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਅਜੀਬੋ ਗਰੀਬ ਦੁਬਿਧਾ ਵਿਚ ਹਨ। ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ ਉਨਾਂ ਦੀ ਸਮਰਥਕ ਪਾਰਟੀ ਭਾਜਪਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਬਣੇਗੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਸੇ ਸਵਾਲ ਨੇ ਪੂਰੇ ਬਾਦਲ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਦੋਚਿੱਤੀ ਵਿਚ ਪਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਇਕ ਗੱਲ ਤਾਂ ਤੈਅ ਹੈ ਕਿ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਦੀ ਬਠਿੰਡਾ ਸੀਟ ਤੋਂ ਇਸ ਵਾਰ ਬਾਦਲ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਕੋਈ ਚੋਣ ਲੜੇਗਾ, ਪਰ ਘਰ ਵਿਚ ਇਹ ਨਿਰਣਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਖੜਾ ਕੌਣ ਹੋਵੇਗਾ? ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਦੀ ਵਹੁਟੀ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਪਾਪਾ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਹੀ ਬਠਿੰਡੇ ਤੋਂ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸੰਭਾਵੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹਨ। ਬੀਬੀਆਂ ਤਾਂ ਆਨੇ ਬਹਾਨੇ ਜਲਸੇ ਵੀ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਹਨ। ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਠਿੰਡਾ ਸੀਟ ਤੋਂ ਚੋਣ ਲੜ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਠਿਨਾਈ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ ਭਾਜਪਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਬਣਨ ਦੇ ਆਸਾਰ ਹਾਲੇ ਬਹੁਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਚਰਚਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਜਪਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਬਣਨ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਿਚ ਬਾਦਲ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਪੁਖਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਚੌਟਾਲਾ ਵਰਗੇ ਆਗੂ ਭਾਜਪਾ ਗੱਠਜੋੜ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਵਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਡੁੱਬੀ ਤਾਂ, ਜੇ ਸਾਹ ਨਾ ਆਇਆ। ਦੋਚਿੱਤੀ ਤਾਂ ਇਹੋ ਹੈ ਕਿ ਭਾਜਪਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਬਣੇਗੀ ਵੀ ਕਿ ਨਹੀਂ?
-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਚੁਟਕਲਾ

2008-11-02T09:33:00.001-08:00

ਇਕ ਪੰਜਾਬੀ ਜਿਮੀਂਦਾਰ ਨੇ ਇਕ ਬਿਹਾਰੀ ਮਜ਼ਦੂਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, ‘ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਮਡੀਹਰ ਕੁੜੀਆਂ ਪਿੱਛੇ ਗੇੜੇ ਮਾਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਕੁੜੀ ਪਟਾਉਣੀ ਵੀ ਖਾਸੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋਣਾ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਐਵੇਂ ਮਜ਼ੇ ਦਾ ਕੰਮ ਹੀ ਏ।’ਬਿਹਾਰੀ ਬੋਲਿਆ, ‘ਸ਼ਰਦਾਰ ਜੀ, ਮਜੇ ਕਾ ਕੰਮ ਹੋਗਾ, ਮਿਹਨਤ ਕਾ ਹੋਤਾ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਯੇ ਵੀ ਮੁਝਸੇ ਹੀ ਕਰਵਾਨਾ ਥਾ।’

‘ਜਥੇਦਾਰ’ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ, ਜਵਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ

2008-11-02T09:23:00.000-08:00

ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਭਾਵੇਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸਿਆਸਤ ’ਚ ਅਪਣਾ ਕੱਦ ਉਚਾ ਕਰਨ ਲਈ ‘ਕਾਕਾ ਜੀ’ ਵਾਲੀ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਦਿੱਖ ਨੂੰ ਤੋੜਕੇ ‘ਜਥੇਦਾਰ’ ਬਣਨ ਲਈ ਜੱਦੋ ਜਹਿਦ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਉਲਟ 80 ਵਰਿ•ਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਅਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਜਵਾਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਸ. ਬਾਦਲ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਪਟਿਆਲੇ ਦੇ ਦੌਰੇ ’ਤੇ ਸਨ। ਪਟਿਆਲੇ ਦੀ ਜੂਹ ਵਿਚ ਪੈਰ ਕੀ ਪਾਇਆ, ਸ. ਬਾਦਲ ਨੂੰ ਅਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਵੇਲੇ ਪਟਿਆਲੇ ’ਚ ਕੱਟੇ ਦਿਨ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋ ਗਏ। ਸ. ਬਾਦਲ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ‘ਸੋਚਦਾ ਹੀ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹਾਂ ਤਾਂ ਬੁਢਾਪਾ ਕੋਲ ਕਿਵੇਂ ਆਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਦੇ ਸੋਚਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।’ ਓਧਰ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਚੁੱਪ ਚਪੀਤੇ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕ ਲਿਆ। ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਤਾਅਣਾ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇਗਾ ਕਿ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪੰਥਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਿਹੜਾ ਮੂੰਹ ਫੜੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ‘ਪੰਥਕ’ ਕਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤਾਂ ਹੁਣ ਵੀ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦੇ, ਅਖੇ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਵਹੁਟੀ ਨੂੰ ਵੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕਣਾ ਚਾਹੀਂਦਾ ਸੀ। .. ਭਾਈ, ਹੁਣ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕ ਲਿਆ, ਬਹੁਤ ਹੈ। ਬਸ ਇਹੀ ਵੇਖੋ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਰਹੇਗਾ ਕਦੋਂ ਤੱਕ। ਜੇ ਵਹੁਟੀ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕਾਉਣ ਦੀ ਹੀ ਰਟ ਪੁਗਾਉਣੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਿੱਧੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਨੂੰ ਹਰਸਿਮਰਤ ਕੌਰ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕਣਾ ਉਦੋਂ ਨੂੰ ਉਨਾਂ ਨੇ ਜੁਆਕ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ..ਤੇ ‘ਪੰਥਕ’ ਭਾਈਓ ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਨਾ ਸਿਆਸਤ ਛੱਡਿਓ? ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਦੇ ਪੋਤੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਜਾਇਓ।..
-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਕੈਂਠੇ ਵਾਲਾ ਬਾਦਲ

2008-11-02T09:20:00.000-08:00

ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਬਰੈਂਪਟਨ ਇਲਾਕੇ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਮੈਂਬਰ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਰੂਬੀ ਢੱਲਾ ਕੁਝ ਚਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਰਚਾ ਜ਼ੋਰਾਂ ’ਤੇ ਹਨ। ਚਰਚੇ ਸਿਆਸੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਸਨ। ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਐਮਪੀ ਰੂਬੀ ਦਾ ਨਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਬਿਕਰਮ ਸਿੰਘ ਮਜੀਠੀਆ ਨਾਲ ਜੁੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸੰਮੇਲਨ ਮੌਕੇ ਜਿਉਂ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਨੇ ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਕਰਮ ਸਿੰਘ ਲਈ ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਦੀ ਦੱਸ ਪਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੱਢ ਮਾਰੀ ਤਾਂ ਘੁਸਰ ਫੁਸਰ ਚੱਲ ਪਈ। ਬਾਦਲ ਸਾਹਬ ਨੇ ਅੱਗੋਂ ਕਿਹਾ, ਬਈ ਜਿਹੜਾ ਸਾਡੇ ਮੁੰਡੇ ਲਈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਰਵਾਏਗਾ ਉਸਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕੜ•ਾ ਪਾਵਾਂਗੇ। ਅਗਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਰੂਬੀ ਢੱਲਾ ਦੇ ਮਾਮੇਂ ਨੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵੀ ਬੀਬਾ ਜੀ ਵਾਸਤੇ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕੈਂਠਾ ਪਾਵਾਂਗੇ। ਫਿਰ ਕੀ ਸੀ। ਚਰਚੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ। ਰੂਬੀ ਢੱਲਾ ਅਤੇ ਬਿਕਰਮ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵਿਚ ਛਪਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਬੀਬਾ ਤਾਂ ਬਾਦਲ ਸਾਹਬ ਅਤੇ ਬਿਕਰਮ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ’ਚ ਵੀ ਫੇਰੀ ਪਾ ਆਈ ਹੈ। ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹੁੰਦੀ ਚਰਚਾ ਨੇ ਗੱਲ ਇਥੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਬਸ ਲੱਗਦੈ ਕਿ ਆਉਂਦੇ ਦਿਨਾਂ ’ਚ ਕੋਈ ਇਹ ਕੁਆਰੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ ਤੋਰ ਹੀ ਲਵੇਗਾ ਪਰ ਹਾਲੇ ਵਿਚੋਲਾ ਬਣਨ ਦੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਜਿਉਂ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਫੈਸਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਬਾਦਲ ਸਾਹਬ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਉਵੇਂ ਕਿਤੇ ਜੇ ਵਿਚੋਲਗੀ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਵੀ ਬਾਦਲ ਦੇ ਹੱਥ ਹੀ ਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਕਾਕਾ ਜੀ ਨੂੰ ਬੀਬਾ ਜੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਵਿਚੋਲੇ ਬਾਦਲ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕੜਾ ਵੀ ਪੈ ਜਾਣਾ ਤੇ ਕੈਂਠਾ ਵੀ।
-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਇਕ ਹੋਰ ਲਵ ਮੈਰਿਜ

2008-11-02T09:19:00.000-08:00

ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਇਹ ਅਫਵਾਹ ਏ ਕਿ ਸੱਚ! ਇਕ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਚੁਪਚਾਪ ਵਿਆਹ ਰਚਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਸੂਬੇ ਦੀ ਸਰਕਾਰ, ਅਫਸਰਸ਼ਾਹੀ ਤੇ ਮੀਡੀਏ ’ਚ ਇਹ ਗੱਲ ਖਾਸੀ ਸੁਆਦ ਵਾਲੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਵਿਆਹ ਰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਾਝੇ ਦੀ ਸਿਆਸਤ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਪਣੇ ਮੁਖੀ ਦਾ ਖਾਸਮ ਖਾਸ ਹੈ। ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਚਾਹੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਲਵ ਮੈਰਿਜ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਫਰਿਜ਼ਨੋਂ ਵਿਚ ਵਸਦੀ ਬੀਬੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਲਵ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਗੱਲ ਮੈਰਿਜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਹੁਣ ਵੇਖਣਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੰਤਰੀ ਸਾਹਬ ਅਪਣੀ ਨਵੀਂ ਵਹੁਟੀ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਅੱਗੇ ਸਵੀਕਾਰਨਗੇ ਵੀ ਜਾਂ ਬਸ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਕਹਿ ਦੇਣਗੇ, ‘ਬਈ ਉਹ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।’

-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਭੱਠਲ ਤੇ ਬਾਦਲ ਦਾ ਫਰੈਂਡਲੀ ਮੈਚ

2008-11-02T09:17:00.000-08:00

ਸਿਆਸੀ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿਚ ਗੱਲ ਆਮ ਹੈ ਕਿ ਬਾਦਲਕਿਆਂ ਅਤੇ ਬੀਬੀ ਭੱਠਲ ਵਿਚ ਫਰੈਂਡਲੀ ਮੈਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਬੀਬੀ ਜੀ ਅਤੇ ਬਾਦਲ ਦੀ ਤਾਂ ਇਕੋ ਗੱਲ ਏ। ਸ਼ਹੀਦ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਸਮਾਗਮ ਵਿਚ ਵੀ ਬੀਬੀ ਜੀ ਤੇ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਘੁਸਰ ਫੁਸਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਸਾਂਭੀ ਤਾਂ ਸੁਰ ਗਰਮ ਕਰਨੀਂ ਪਈ, ਪਰ ਬੀਬੀ ਜੀ ਅਗਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਫਿਰ ਠੰਡੇ ਪੈ ਗਏ। ਏਨੇ ’ਚ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਨੂੰ ਇਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਨੇ ਸੁਆਲ ਕੀਤਾ, ਭਲਾਂ ਇਹ ਬੀਬੀ ਭੱਠਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਨ ’ਚ ਕੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ? ਅਕਾਲੀ ਕਾਕਾ ਜੀ ਨੇ ਚੁਟਕੀ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੀਡੀਏ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਮੁੱਦਾ ਮਿਲ ਜਾਊ।
-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਫੀਸ ਤਾਂ ਲੈ ਲਓ, ਪਰ ਰਿਸ਼ਵਤ !

2008-11-02T09:15:00.000-08:00

ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਭਰਨ ਲਈ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਮੱਦਦ ਲੈਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਪੁਲਿਸ ਥਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਬਕਾਇਦਾ ਬੋਰਡ ਲੱਗ ਜਾਣਗੇ, ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਰੁਪਏ ਦੇਣੇ ਨੇ। ਪੁਲਿਸ ਮੁਖੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਥਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ ਹੁਕਮ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਪੁਲਿਸ ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਲਈ ਮੁਫਤ ਵਿਚ ਕਰਦੀ ਸੀ ਹੁਣ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜੇਬਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪੈਸੇ ਕਢਵਾ ਕੇ ਕਰੇਗੀ। ਮਤਲਵ ਕਿ ਹੁਣ ਕੋਈ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਪੈਸੇ ਦਿੱਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ। ਏਨੇ ਨੂੰ ਇਕ ਬੰਦਾ ਬੋਲਿਆ, ਬਈ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਫੀਸ ਤਾਂ ਜੋ ਮਰਜੀ ਲੈ ਲਵੇ, ਪਰ ਇਹ ਜਰੂਰ ਤੈਅ ਕਰ ਲਵੇ ਕਿ ਫੀਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਵਤ ਨਾ ਲਵੇ। ਕਿਤੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਾ ਪੜਤਾਲ ਕਰਨ ਆਵੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੌ ਰੁਪਏ ਵਾਲੀ ਫੀਸ ਦੀ ਪਰਚੀ ਕੱਟ ਦੇਵੇ ਤੇ ਫਿਰ ਕਹੇ, ਕਿ ਮੇਰੀ ਫੀਸ।
-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਚੁਟਕਲਾ

2008-10-30T08:55:00.000-07:00

ਸੰਤਾ ਬੰਬ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਬੰਤਾ ਬੋਲਿਆ, ‘ਓਏ ਇਹ ਫਟ ਜਾਊਗਾ’
ਸੰਤਾ, ‘ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਕ ਹੋਰ ਹੈਗਾ।’

ਰਫਲਾਂ ਰੱਖਣ ਦੇ ਸ਼ੌਂਕੀ...

2008-10-30T07:47:00.000-07:00

-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਰਫਲਾਂ ਰੱਖਣ ਜਾਂ ਡਾਂਗਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿੰਗਾਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੜੇ ਹੀ ਰੋਅਬਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਲੋਕਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਈ ਲੋਕ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿਚ ਵੈਲੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਿਆਂ ਦੀ ਗਾਥਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਾਂਦੀ ੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਫ਼ਲਾਂ ਜਾਂ ਕੋਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜੜੀਆਂ ਡਾਂਗਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਟਣ-ਮਾਰਨ ਲਈ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਬਠਿੰਡੇ ਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਆਮ ਮੰਨਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਫ਼ਲਾਂ ਰੱਖਣ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹਨ। ਪਰ ਹੁਣ ਇਹ ਸ਼ੌਕ ਸਿਰਫ਼ ਬਠਿੰਡੇ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਆਮ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸਕਿਉਰਿਟੀ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਟੌਹਰ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਰੀਸੋ-ਰੀਸ ਰਫ਼ਲਾਂ, ਰਿਵਾਲਵਰ ਤੇ ਪਿਸਤੌਲ ਖਰੀਦਣ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ’ਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਹਥਿਆਰ ਖਰੀਦੇ ਪਰ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਚਲਾ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇ। ਪਰ ਮਾਮੂਲੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਚਲਾਉਾਂਦੇ ਨ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਵਾਰਦਾਤ ਨੂੰ ਅੰਜ਼ਾਮ ਦੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।

ਰਫਲਾਂ, ਪਿਸਤੌਲਾਂ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ੌਕੀਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਸਕੇ ਸਬੰਧੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ’ਤੇ ਫਾਇਰ ਕੱਢਦੇ ਵੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਸੀਜ਼ਨ ’ਚ ਕਈ ਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੱਚਣ-ਟੱਪਣ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਨੇ ਫਾਇਰ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਨੂੰ ਗ਼ਮ ’ਚ ਹੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਘਰ ਪਏ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਕਦੇ ਭੁੱਲ ਭੁਲੇਖੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਲਾਉਣੇ, ਜਾਂ ਬੰਦੂਕ ਚਲਾਉਣੀ ਸਿਖਾਉਾਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸੁਭਾਵਿਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅਗਾਂਹ ਤੋਂ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਚਲਾਉਣ ਜਾਂ ਫਿਰ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੇ ਬਾਪ ਦੀ ਮਦਦ ਦੇ ਇਸ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਲਲਕ ਜ਼ਰੂਰ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਕੁਝ ਬੱਚੇ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨਵੀਂ ਪਨੀਰੀ ਦੇ ਡੌਨ ਵਜੋਂ ਉਭਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਹਾਲ ਹੀ ਦੌਰਾਨ ਗੁੜਗਾਉ ਦੇ ਇਕ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਅੱਠਵੀਂ ਕਲਾਸ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਹੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ਇਕ ਜਮਾਤੀ ਨੂੰ ਗੋਲੀਆਂ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਰ ਮੁਕਾਇਆ। ਇਹ ਵਾਰਦਾਤ ਦੇ ਚਰਚੇ ਕੁਝ ਕੁ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ। ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਮੁਲਕ ਦੀ ਉਸ ਨਵੀਂ ਮੁਸੀਬਤ ਵਜੋਂ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਯੂਕੇ ਤੋਂ ਵੀ ਨਿਪਟਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।

ਇਕ ਅੰਕੜੇ ਮੁਤਾਬਕ ਅਮਰੀਕਾ ’ਚ 10 ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 15 ਕਰੋੜ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਨਿੱਜੀ ਪਿਸਤੌਲ ਹਨ। ਇਹ ਤਾਦਾਦ ਭਾਵੇਂ ਭਾਰਤੀ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਪਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਕੂਲਾਂ ਜਾਂ ਘਰਾਂ ’ਚ ਇਹ ਆਮ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਤੰਗ ਆ ਕੇ ਦਰਜਨਾਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਗੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਕਸੂਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਸ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੀ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਸੀ। ਇਹ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਹੁਣ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਪਰਵਾਸ ਕਰਕੇ ਗਏ ਪੰਜਾਬੀ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ। ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਮੌਂਟਰੀਅਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਕਿਮਵੀਰ ਗਿੱਲ ਨਾਂ ਦੇ ਇਕ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਕਾਰੇ ਨੂੰ ਅੰਜ਼ਾਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਕ ਕਾਲਜ ’ਚ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਫਾਈਰਿੰਗ ਕਰਨ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੀ ਡਾਇਰੀ ਵਿਚ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹਰ ਵਾਰ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਾਡੇ ਇਲਾਕੇ ਜਾਂ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਿਲ ਕੰਬਾਊ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਈਚਾਰਾ ਵੀ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਯੂਕੇ ਦੇ ‘ਗੰਨ ਕਲਚਰ’ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ’ਚ ਕਹੀਏ ਤਾਂ ਬੰਦੂਕਾਂ ਰੱਖਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵੱਡੇ ਕ੍ਰਾਇਮ ਵਜੋਂ ਉਭਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਬੰਦੇ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਘਰਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਮੁਕਾਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰ ਲਈ। ਇਹੋ ਕੁਝ ਅਮਰੀਕਾ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਇਹ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਮੁੰਡੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਸਮਾਜਿਕ ਉਲਝਣਾਂ ’ਚ ਫਸੇ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਨਿਰਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਖ਼ੁਦ ਅਣਆਈ ਮੌਤ ਸਹੇੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੀਡੀਆ ਜਾਂ ਆਮ ਲੋਕ ਇਸ ਰੁਝਾਨ ਨੂੰ ਬੰਦੂਕਾਂ ਦੀ ਵਧ ਰਹੀ ਗਿਣਤੀ, ਵੀਡੀਓ ਗੇਮਾਂ, ਇੰਟਰਨੈ¤ਟ ਜਾਂ ਫਿਰ ਮਾਨਸਿਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਰੂਪ ’ਚ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਜਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਪਿੱਛੇ ਜੁੜੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਤੋਂ ਪੈਰ ਪਿੱਛੇ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਇਹ ਲੋਕ ਜ਼ਾਲਮਾਨਾ ਰੂਪ ਕਿਉਂ ਅਖ਼ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ?, ਸਵਾਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ।

ਅਮਰੀਕਾ, ਕੈਨੇਡਾ ਤੇ ਯੂਕੇ ਵਰਗੇ ਮੁਲਕਾਂ ’ਚ ਹੁਣ ਬੰਦੂਕਾਂ, ਪਿਸਤੌਲਾਂ ਦੀ ਬੇਤਹਾਸ਼ਾ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਤਿੱਖਾ ਵਿਵਾਦ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਬੰਦੂਕਾਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਜਾਂ ਗ਼ੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੋਣ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੀ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਚਾਹੀਦਾ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਮ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬੰਦੂਕ ਦਾ ਲਾਇਸੰਸ ਹੀ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਜੇਕਰ ਲਾਇਸੰਸ ਦਿੱਤੇ ਵੀ ਜਾਣ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਿਚ ਸਜ਼ਾ ਇੰਨੀ ਸਖ਼ਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬੰਦੂਕਧਾਰੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਪਵੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਇਸ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਕਰੇ। ਇਹ ਸਵਾਲ ਅਮਰੀਕਾ ’ਚ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਇਕ ਵੱਡੇ ਮੁੱਦੇ ਵਜੋਂ ਉ¤ਠ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ’ਚ ਨਿੱਜੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਬਾਰੇ ਉਸ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਵੱਲੋਂ 200 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਧਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿਚ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਗੌਰਡਨ ਬਰਾਊਨ ਦੇ ਬਿਆਨ ਨੇ ਨਵੀਂ ਚਰਚਾ ਛੇੜੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚ ਬੰਦੂਕ ਰੱਖਣ ਦਾ ਕਲਚਰ ਬਰਕਰਾਰ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ’ਚ ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਹਰਗਿਜ਼ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।

ਪਰ ਜਿਥੇ ਹਥਿਆਰ ਖਰੀਦਣ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਾਂਦਾ ੈ ਤਾਂ ਦਲੀਲਾਂ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।ਇਹ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਮਸਲਾ ਸੀ ਪਰ ਪੰਜਾਬ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਮਸਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੀਡੀਆ ਵਿਚ ਛੋਟੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਦਿਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਾਰਦਾਤਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤੀ ਤਵੱਜੋਂ ਨਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਇਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੱਖੋਂ ਓਹਲੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਤਕਰੀਬਨ ਹਰੇਕ ਪਿੰਡ, ਕਸਬੇ ਵਿਚ ਮੁੰਡੀਹਰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਗੈਂਗ ਬਣਾ ਕੇ ਘੁੰਮਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਐਨਆਰਆਈ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਪਾਰਕ ਫਾਇਦੇ ਲਈ ਰਾਹ ਦੇ ਕੰਡੇ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਮੁਡੀਹਰ ਨੂੰ ਰੁਪਏ ਦੇ ਕੇ ਕਤਲ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਦਿਨ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਦਾ ਜੁਗਾੜ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡੇ ਨਿੱਕੀਆਂ ਮੋਟੀਆਂ ਚੋਰੀਆਂ ਜਾਂ ਲੁੱਟਖੋਹ ਆਮ ਹੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਹਨ। ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ’ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਤੇ ਕਸਬਿਆਂ ਦੇ ਇਹ ਮੁੰਡੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਪਾਨਾਂ ਜਾਂ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਘਾਤਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਮਾਮੂਲੀ ਝਿਜਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਬਦਲੇਖੋਰੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕਤਲ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ’ਚ ਹੁਣ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਜ਼ਮੀਨ ਪਿੱਛੇ ਝਗੜਨ ਵਾਲੇ ਜੱਟਾਂ ਦੀ ਘੱਟ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇਹ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ।

ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਹਕੀਕਤ ਉਹ ਤਸਵੀਰਾਂ ’ਚ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਡੇਰਾ ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ ਵਿਵਾਦ ਵੇਲੇ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ’ਚ ਛਪੀਆਂ ਜਾਂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨਾਂ ’ਤੇ ਵੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਬਾਬੇ ਤੋਂ ਖਫ਼ਾ ਜਥੇਦਾਰ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਘੋਨੇ-ਮੋਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡੇ ਹੱਥਾਂ ’ਚ ਕਿਰਪਾਨਾਂ, ਡਾਂਗਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਰ੍ਹੇਆਮ ਘੁੰਮਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਏ। ਹਕੀਕਤ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਘਰ-ਘਰ ’ਚ ਆ ਰਹੇ ਯੂਪੀ, ਕਲਕੱਤੇ ਦੇ ਪਿਸਤੌਲ, ਕਿਰਪਾਨਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ ਜਦੋਂ ਸਾਡੀ ਨਵੀਂ ਉ¤ਠ ਰਹੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ’ਚ ਭੁੱਲ ਭੁਲੇਖੇ ਨਾਲ ਆਉਣਗੇ ਤਾਂ ਕਿਤੇ ਉਹ ਕਾਰੇ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ, ਜਿਹੜੇ ਅਮਰੀਕਾ, ਕੈਨੇਡਾ ਅਤੇ ਯੂਕੇ ਵਿਚ ਆਮ ਵਾਪਰਦੇ ਹਨ।

ਪੰਜਾਬੀਏ ਜ਼ੁਬਾਨੇ ਨੀਂ ਰਕਾਣੇ ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੀਏ....

2008-10-30T07:42:00.000-07:00

-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜਾਇਆ ਵਲੋਂ ਬੇਗਾਨੇ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਅਪਣੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਛਾਣ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਹੀ ਸਿੱਟਾ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਜਿਉਂਦੀ ਜਾਗਦੀ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ ਵਸਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਤਾਦਾਦ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਬੇਗਾਨੀ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਬੇਰੋਕ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵੀਕਰਨ ਦੇ ਰੌਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਰੁਲਣ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਅਲੋਪ ਹੋਣ ਦੇ ਖਤਰੇ ਵਧਣ ਦੀ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਉਥੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਅਗਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਚੌਥਾ ਸਥਾਨ ਮਿਲ ਜਾਣ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਬੜੀਆਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਦਿਲਚਸਪ ਹਨ।

ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁ ਸਭਿਆਚਾਰੀ ਮੁਲਕ ਕੈਨੇਡਾ ਵੱਲ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਪਰਵਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਣਾ ਕਈ ਪੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਭਾਵੇਂ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦਾ ਵੱਧ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਪਰਵਾਸ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਬਲਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ’ਚ ਹਨ, ਪਰ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਜਿਹੜਾ ਸਥਾਨ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਬੇਗਾਨੀ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਇਹ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਥੋਂ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਸੋਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਉਥੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਬੇਕਦਰੀ ਹੋਣ ਨਾਲ ਅਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਕਈ ਸਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਹਿਲੂ ਬੜਾ ਅਜੀਬੋ ਗਰੀਬ ਹੈ ਕਿ ਵੈਨਕੂਵਰ, ਸਾਊਥਹਾਲ ਅਤੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆਂ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਸਾਈਨ ਬੋਰਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿਚ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਨਾਮੋਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।ਤਾਜ਼ਾ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੁਤਾਬਕ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ 2001 ਦੇ ਬਾਅਦ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 35 ਫ਼ੀ ਸਦੀ ਵਧਣ ਨਾਲ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੋਲੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਵਿਚ ਚੌਥੀ ਥਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।

ਇਸ ਸਮੇਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਫ਼ਰੈਂਚ, ਚੀਨੀ, ਇਟੈਲੀਅਨ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਜਾਬੀ ਛੇਵੇਂ ਨੰਬਰ ਉਤੇ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੌਥੀ ਥਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਕੈਨੇਡਾ ’ਚ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਇਸ ਵਰ੍ਹੇ ਚੀਨ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ ਪਰ ਪੰਜਾਬੀ ਜ਼ਬਾਨ ਦੇ 2011 ਤਕ ਹੀ ਜਰਮਨ ਅਤੇ ਇਟੈਲੀਅਨ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਚੌਥੀ ਜ਼ਬਾਨ ਬਣਨ ਬਾਰੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ‘ਪੰਜਾਬੀ ਲੈਂਗੁਏਜ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ’, ਜਿਹੜੀ 24 ਫ਼ਰਵਰੀ ਨੂੰ ਛੇਵਾਂ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਮਾਤ-ਭਾਸ਼ਾ ਦਿਵਸ ਮਨਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਲਵੰਤ ਸੰਘੇੜਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਚੌਥੀ ਸੱਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਨਗਣਨਾ ਦੇ ਤਾਜ਼ਾ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ 3,67,505 ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਤ ਭਾਸ਼ਾ ਪੰਜਾਬੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ ਕਿ 2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ 35 ਫ਼ੀ ਸਦੀ ਦਾ ਇਜ਼ਾਫ਼ਾ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਸਦਕਾ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਲਵੰਤ ਸਿੰਘ ਸੰਘੇੜਾ ਬੜੇ ਮਾਣ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਅੰਦਰ ਪੰਜਾਬੀਅਤ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ-ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਚੌਥੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ।

ਪ੍ਰਦੇਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਇਸ ਕਦਰ ਪਿਆਰੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਸਿਰ ਮਾਣ ਨਾਲ ਉਚਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਆਸ ਅਤੇ ਇਰਾਦਾ ਵੀ ਜੋਰ ਫੜੇਗਾ ਕਿ ਜਿਥੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਹਨ, ਅਪਣੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਬਣਦਾ ਥਾਂ ਦਿਵਾਉਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਣ।ਹੁਣ ਇਹ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਕਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਦੇ ਵੈਨਕੂਵਰ ਅਤੇ ਸਰੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਸਪਤਾਲਾਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਸ਼ਕੀ ਦਫ਼ਤਰਾਂ, ਹਵਾਈ ਅੱਡਿਆਂ ਅਤੇ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਸਾਈਨ ਬੋਰਡ ਹਨ। ਬੈਂਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ, ਸਿਮਨ ਫਰੇਜ਼ਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸਮੇਤ ਕਈ ਉਘੇ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਣਾ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ।

ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਜਿਹੜਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਬਣੇ ਦੋ ਗਵਾਂਢੀ ਰਾਜਾਂ ਹਰਿਆਣਾ ਅਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਮਿੰਨੀ ਪੰਜਾਬ, ਅਮਰੀਕਾ, ਇੰਗਲੈਂਡ, ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਇਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵ ਦੀਆਂ ਕੁੱਲ 6,000 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੋਲੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਨੰਬਰ 10ਵਾਂ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ 150 ਮੁਲਕਾਂ ਵਿਚ 15 ਕਰੋੜ ਲੋਕ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਉਹ ਦੋ ਤਿੰਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੈ ਜਿਥੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰਤੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚ ਪਰਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਸਰਵੇ ਮੁਤਾਬਕ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹਰੇਕ ਅੱਠਵਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਪਰਵਾਸੀ ਹੈ। ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਕੁਲ ਅਬਾਦੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 3 ਕਰੋੜ 79 ਲੱਖ ਰਿਕਾਰਡ ਸੰਖਿਆ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਹੈ। ਇਨਾਂ ਵਿਚ 17 ਲੱਖ ਲੋਕ ਭਾਰਤ ਵਿਚੋਂ ਹਨ, ਜਿੰਨਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਸਮਤੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਇਕ ਜੱਥੇ ਨੇ ਜਦੋਂ ਕਾਮਾਗਾਟਾਮਾਰੂ ਜਹਾਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਇਸ ਦੇ ਮੁਸਾਫ਼ਰਾਂ ’ਤੇ ਕੰਢੇ ਨਾ ਲਗਣ ਦੇਣ ਦੀ ਵਧੀਕੀ ਕੀਤੀ ਗਈ।

ਅੱਜ ਵੀ ਜਦੋਂ ਕਿਤੇ ਉਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਵਧੀਕੀ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਰੜਕਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਲੰਘੇ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਅਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਇੰਨੀ ਵਧਾ ਲਈ ਕਿ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਨਾਂ ਨੇ ਅਪਣੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਦੇ ਝੰਡੇ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਕਾਰੋਬਾਰ ਪੱਖੋਂ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ ਕਾਮਯਾਬੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਸਿਆਸਤ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਲੋਹਾ ਮਨਵਾਇਆ। ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਅਤੇ ਸੂਬਾਈ ਅਸੰਬਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ, ਸਿਰਫ ਸੈਨੇਟਰ ਜਾਂ ਐਮਐਲਏ ਹੀ ਨਹੀਂ ਚੁਣੇ ਗਏ ਬਲਕਿ ਫੈਡਰਲ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨ ਦਾ ਮਾਣ ਵੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅੱਧੀ ਦਰਜਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨਾਮਾਇੰਦੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹਨ। ਉਥੇ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਕਿ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਗੋਰੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹੁਣ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿਚ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਰੱਖ ਸਕਣ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜੰਮਪਲ ਉ¤ਜਲ ਦੁਸਾਂਝ ਦਾ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸੂਬੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ (ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ) ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੱਕ ਪੁੱਜਣਾ ਪਰਦੇਸ ਵਿਚ ਵਸਦੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਵਲੈਤ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿਚ ਹੁਣ ਪੰਜਾਬੀ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਸਰਦਾਰੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਪਰਵਾਸ ਕਰਕੇ ਵਲੈਤ ਵਸੇ ਕੁਝ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਠੇਠ ਪੰਜਾਬੀ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਯੂਕੇ ਦੇ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ’ਚ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਪੌਪ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਲੋਬਲ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਵਿਚ ਇਸ ਵਕਤ ‘ਭੰਗੜਾ ਮਿਊਜਿਕ’ ਦੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਹੈ। ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਪੌਪ ਕਲਚਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਪੌਪ ਨੇ ਇਸ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਕ ਸੁਤੰਤਰ ਵਿਧਾ ਦੇ ਰੂਪ ’ਚ ਬਕਾਇਦਾ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਪੌਪ ਸਟਾਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ’ਤੇ ਹੱਥ ਅਜ਼ਮਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਯੂਕੇ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਪੌਪ ਬੈਂਡ ਰਿਸ਼ੀ ਰਿਚ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਨੀ ਸਪੀਅਰਜ਼, ਰਿਕੀ ਮਾਰਟਿਨ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਈਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਪੌਪ ਧੁਨਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਬੇਹੱਦ ਗੰਭੀਰ ਦਿੱਖ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ਗਾਰਡੀਅਨ ਨੇ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਨੂੰ ਪੌਪ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਇਕ ਸਥਾਪਿਤ ਵਿਧਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਗਾਰਡੀਅਨ ਨੇ ਇਕ ਰੀਵਿਊ ਛਾਪਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਇਹ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚੋਂ ਆਇਆ ਇਹ ਸੰਗੀਤ ਇਸ ਵੇਲੇ ਪੱਛਮੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਛਾਣ ਬਣਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰਤੀ ਆਕਰਸ਼ਨ ਏਨੀ ਦੂਰ ਤੱਕ ਜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਸਾਰੇ ਪੱਛਮੀ ਗਾਇਕ ਵੀ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਭੰਗੜਾ ਜਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਛੂਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਪੌਪ ਦੀ ਖਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੈ। ਮੁਲਕ ਦੇ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਚੈਨਲਾਂ ’ਤੇ ਹਿੰਦੀ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਵੀਡੀਓ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜਾਬੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਹਰ ਮੈਦਾਨ ਫਤਹਿ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ ਇਹ ਵਰਤਾਰਾ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀਕਲਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਅਪਣੀ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲ ਸਰਕਾਰੇ ਦਰਬਾਰੇ, ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਅਮੀਰ ਤਬਕੇ ਅਤੇ ਆਮ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਿਹੜਾ ਮਤਰੇਆ ਸਲੂਕ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਸਿਰ ਝੁਕਣਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ ਉਤੇ ਰਾਜ ਭਾਸ਼ਾ ਬਣਾਉਣ ਨੂੰ 40 ਵਰ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਸਹੀ ਮਾਅਨਿਆਂ ’ਚ ਅਸੀਂ ਅਪਣੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਇਸਦਾ ਬਣਦਾ ਮਾਣ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵਾਂਗੇ, ਸਿਰਫ਼ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਚੁਣੌਤੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰਦੀਆਂ ਬਲਕਿ ਇਹ ਬੀੜ੍ਹਾ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਘਟਣੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਸਭ ਨੂੰ ਹੰਭਲਾ ਮਾਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਦੇਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਂਦੀ। ਗੱਲ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿਚ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨੀਂ ਲਾਏ ਗਏ ਇਹ ਰੋਸ ਧਰਨੇ ਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੌਣਕੀਲੇ 17 ਸੈਕਟਰ ਵਿਚ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਇਹ ਰੋਸ ਧਰਨਾ ਹਾਜ਼ਰੀ ਪੱਖੋਂ ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਬਹੁਤਾ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਕਹਿਣ ਵਾਲੀ ਜਿੰਨੀਂ ਕੁ ਗੱਲ ਸੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਬੁਧੀਜੀਵੀਆਂ ਨੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ। ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਗੰਭੀਰ ਚਿੰਤਕ ਤੇ ਕਾਮੇਡੀਅਨ ਭਗਵੰਤ ਮਾਨ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਜਦੋਂ ਵੈਨਕੂਵਰ, ਲੰਡਨ, ਕੈਲੇਫੋਰਨੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਥੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਬੋਰਡ ਬੇਗਾਨੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੇਗਾਨਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣ ਦਿੰਦੇ, ਪਰ ਇਧਰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਰਾਜਧਾਨੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਸਾਈਨ ਬੋਰਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਬੋਰਡ ਵਧਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਉਤੇ ਸੂਬੇ ਦੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹਰ ਸਮੇਂ ਅਪਣਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇਥੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਬੋਰਡ ਤੱਕ ਲੱਭਣੇ ਔਖੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਬੁਧੀਜੀਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਦਲੀਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿਚ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕਈ ਸਵਾਲ ਉਭਰਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਤਰਾਸਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਬੇਕਦਰੀ ਬਾਰੇ ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਦੀ ਗੀਤ ਵੱਡੀ ਉਦਹਰਨ ਹੈ :

ਪੰਜਾਬੀਏ ਜ਼ੁਬਾਨੇ ਨੀ ਰਕਾਣੇ ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੀਏ,

ਫਿੱਕੀ ਪੈ ਗਈ ਚੇਹਰੇ ਦੀ ਨੁਹਾਰ .. ਨੀਂ..,

ਮਿੱਢੀਆਂ ਖਿਲਾਰੀ ਫਿਰੇ, ਨੀਂ ਬੁੱਲੇ ਦੀਏ ਕਾਫ਼ੀਏ,

ਕੀਹਣੇ ਤੇਰਾ ਲਾਹ ਲਿਆ ਸ਼ਿੰਗਾਰ.. ਨੀਂ....

ਬੇਅਦਬਾਂ ਬੇਕਦਰਾਂ ਨੇ ਕਦ ਕਦਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਾਈ,

ਅਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨੰਗਿਆਂ ਕਰਕੇ ਲੱਗ ਪਏ ਖਾਣ ਕਮਾਈ,

ਪੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾ ਕੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਹਿੰਦੇ ਅਸੀਂ,

ਤੇਰੀ ਚਿਖ੍ਹਾ ਕਰੀ ਬੈਠੇ ਹਾਂ ਤਿਆਰ.. ਨੀਂ....

ਪੰਜਾਬੀਏ ਜ਼ੁਬਾਨੇ ਨੀਂ ਰਕਾਣੇ ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੀਏ....

ਫਿੱਕੀ ਪੈ ਗਈ ਚੇਹਰੇ ਦੀ ਨੁਹਾਰ .. ਨੀਂ..।

ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਵਿਵਾਦ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਗਾਲ਼ ਦਾ ਅਰਥ

2008-10-30T07:38:00.000-07:00

ਨਸਲੀ ਟਿੱਪਣੀ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਜਲੰਧਰ ਵਾਲਾ ਭੱਜੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਛੁੱਟ ਗਿਆ। ਦਿੱਤੀ ਦਲੀਲ ਮੁਤਾਬਕ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ‘ਮਾਂਕੀ’ ਨਹੀਂ ‘ਮਾਂ ਦੀ’ ਕਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਹੇਰ ਫੇਰ ਨੂੰ ਗਲਤ ਸਮਝ ਗਿਆ। ਇਹ ਬਚਕਾਣਾ ਬਿਆਨ ਸੀ। ਪਰ ਭੱਜੀ ਦੇ ਬੇਦਾਗ ਛੁੱਟਣ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਈ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਇਲਜ਼ਾਮ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਦੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਗਾਲ ਕੱਢੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਚਾਹੀਦਾ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸਮੁੱਚਾ ਮਾਮਲਾ ਨਿਪਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਆਪਣੀ ਨੈਤਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਮਝਦਾ ਹੋਇਆ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗਦਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਾਈਮੰਡਜ਼ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦੀ ਗਾਲ ਕੱਢ ਕੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਲੱਖਾਂ ਪ੍ਰਸੰਸਕਾਂ ਲਈ ਰੋਲ ਮਾਡਲ ਬਣਿਆ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਜੇ ਇਹ ਖੇਚਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਸਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਏਗਾ ਕਿ ਉਹ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅਸਭਿਅਕ ਰਵੱਈਏ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਨਾ ਦੁਹਰਾਉਣ।

-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ
ਭਾਵੇਂ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨਸਲੀ ਟਿੱਪਣੀ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੌਰੇ ਸਮੇਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵਾਪਰਿਆ ਉਹ ਬਹੁਤੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਦੋ ਰਾਏ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ’ਤੇ ਗਲਤ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਐਵੇਂ ਹੀ ਬਖਸ਼ਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਨਾਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਦੋ ਫਾੜ ਹੋਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਪੈਣਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮਾਂ ਅਤੇ ਖੇਡ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖਟਾਸ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ। ਹਰਭਜਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਹੀ ਇਸ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਖਲਾਅ ਭਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਬਲਕਿ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕੌਂਸਲ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਠੋਸ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਕੋਈ ਟੀਮ ਜਾਂ ਖਿਡਾਰੀ ਨਸਲੀ ਟਿੱਪਣੀ ਵਰਗਾ ਗੰਭੀਰ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਦਾ ਸਾਹਸ ਨਾ ਜੁਟਾ ਸਕੇ। ਪਰ ਪੂਰੇ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ’ਚ ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਰਮਸ਼ਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਇਹ ਕੌੜਾ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਪੂਰੇ ਵਿਵਾਦ ’ਚ ਭਾਵੇਂ ਸਾਡੇ ਮੁਲਕ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੋ ਗਈ ਪਰ ਸਾਡੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਂ ਭੈਣ ਦੀਆਂ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢਣ ਦੀ ਬਿਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਭਾਵਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਣਾਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਮੀਡੀਆ ਨੇ ਜਿੱਥੇ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਉਲਝਣ ਵਾਲੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਖਿਡਾਰੀ ਸਾਈਮੰਡਜ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਉ¤ਥੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕੰਟਰੋਲ ਬੋਰਡ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਰਥਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕੰਟਰੋਲ ਬੋਰਡ ਨੂੰ ਦਬਾਅ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਨੂੰ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਦੋਸ਼ ਵੀ ਭਾਰਤੀ ਬੋਰਡ ਵੱਲੋਂ ਅਕਸਰ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਗਲਤ ਰਣਨੀਤੀ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਲੱਗਿਆ। ਜੇਕਰ ਬੋਰਡ ਨੇ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੋਸ਼ ਮੁਕਤ ਕਰਾਉਣਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੂਟਨੀਤਕ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪੱਖ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਨਾ ਕਿ ਇਹ ਧਮਕੀ ਦੇਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਬੇਦੋਸ਼ਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦਾ ਦੌਰਾ ਛੱਡ ਕੇ ਆ ਜਾਣਗੇ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਨਾਲ ਮੁੜ ਕੇ ਖੇਡਾਂਗੇ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਭਾਰਤੀ ਬੋਰਡ ਜਾਂ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਲਈ ਇਹ ਬੇਤੁਕੀ ਦਲੀਲ ਸੀ। ਜੋ ਹੋਇਆ ਜਲੰਧਰ ਵਾਲਾ ਭੱਜੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਛੁੱਟ ਗਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਈ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਇਲਜ਼ਾਮ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਦੀ ਕੌਮ ਨੂੰ ਗਾਲ ਕੱਢੀ ਹੈ।

ਗੱਲ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਧਮਾਕੇਦਾਰ ਖਿਡਾਰੀ ਜਨੇਦਿਨ ਜਿਡਾਨ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਟੀਮ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਮਾਤੇਰਾਜੀ ਨੇ ਗਰਾਊਂਡ ਵਿਚ ਖੇਡਦਿਆਂ ਭੈਣ ਦੀ ਗਾਲ ਕੱਢੀ ਸੀ। ਖਚਾ-ਖਚਾ ਭਰੇ ਸਟੇਡੀਅਮ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਹੋਈ ਤੂੰ ਤੂੰ ਮੈਂ ਮੈਂ ਦੀ ਭਿਣਕ ਤੱਕ ਨਾ ਲੱਗੀ। ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਉਦੋਂ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ ਜਦੋਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਟਾਰ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਜਿਡਾਨ ਨੇ ਮਾਤੇਰਾਜੀ ਨੂੰ ਢੁਡ ਮਾਰ ਕੇ ਡੇਗ ਦਿੱਤਾ। ਰੈਫਰੀ ਨੇ ਇਸ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਕੇ ਜਿਡਾਨ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਾਰਡ ਦਿਖਾਉਂਦਿਆਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ’ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਲ ਫੁੱਟਬਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਫਰਾਂਸ ਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ’ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਨਾਲ ਤਾਰਨਾ ਪਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਅਸਲੀਅਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਤਾਂ ਜਿਡਾਨ ਬੇਕਸੂਰ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪੂਰੇ ਮੁਲਕ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਜਿਹੜੇ ਫੁੱਟਬਾਲ ਜਗਤ ਦੇ ਸਿਖਰਲੇ ਖਿਡਾਰੀ ਜਿਡਾਨ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਹਾਰ ਕਰਕੇ ਕੋਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਸੱਚਾਈ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ’ਤੇ ਉਹ ਉਸ ’ਤੇ ਫਖਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਜਿਡਾਨ ਨੂੰ ਭੈਣ ਦੀ ਗਾਲ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਮਾਤੇਰਾਜੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਸੂਰ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਪਰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਵੀ ਕਿਸੇ ਟੀਮ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ-ਸਾਈਮੰਡਜ਼ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉਦਾਰਨ ਹੈ।

ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ’ਤੇ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਾਈਮੰਡਜ਼ ਨੂੰ ‘ਮਾਂਕੀ’ (ਬਾਂਦਰ) ਕਿਹਾ। ਜਾਂਚ ਵਾਸਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਅਪੀਲ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਜਸਟਿਸ ਜੌਨ ਹੇਨਸਨ ਨੇ ਜੋ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਬੜਾ ਅਹਿਮ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ ਸਚਿਨ ਤੇਂਦੂਲਕਰ ਮੌਕੇ ਦੇ ਗਵਾਹ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਬਿਆਨ ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਸਚਿਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੈਚ ਦੌਰਾਨ ਹਰਭਜਨ ਤੇ ਸਾਈਮੰਡਜ਼ ਦੋਵਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਹੀ ਇਕ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਨਾਲ ਗਰਮ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸਚਿਨ ਨੇ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਕੋਚ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜੋ ਸ਼ਬਦ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ, ਉਹ ‘ਮਾਂ ਦੀ’ ਸੀ ਨਾ ‘ਮਾਂਕੀ’। ਇਹ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜੇ ਕੋਈ ਨਰਸਰੀ ਜਮਾਤ ਦਾ ਬੱਚਾ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਗੱਲ ਮਜ਼ਾਕ ਵਿਚ ਲਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਇਹ ਖੁਦ ਸਚਿਨ ਤੇਂਦੂਲਕਰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਨੂੰ ‘ਮਾਂ ਦੀ’ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਬਿਲਕੁਲ ਪਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੁਦ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਵਾਕਫ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਸਾਈਮੰਡਜ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹੀ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਦਾ ਕੀ ਹਸ਼ਰ ਕਰਦਾ? ਪਰ ਸਾਈਮੰਡਜ਼ ਨੇ ‘ਮਾਂ ਦੀ’ ਸੁਣ ਕੇ ਜਦੋਂ ਦੋਸ਼ ਲਾਏ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਮੁਲਕ ਦੇ ਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਨੂੰ ਬੇਦਲੀਲੇ ਹੋ ਕੇ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਿਜ਼ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਹੇਰ ਫੇਰ ਹੀ ਦੱਸਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੁਲਕ ਦੇ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਜਨਤਕ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮੁਆਫੀ ਜ਼ਰੂਰ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਬੋਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਪਤਾ ਹਨ।

ਜਾਂਚ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿਚ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਸਭਿਅਕ ਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿਚ ਕੋਈ ਦੋ ਰਾਏ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਕਿ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿਚ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਬਿਰਤੀ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਗੱਲ ਮੂੰਹ ’ਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿਚ ਹੁਣ ਤੱਕ ਜਿੰਨੀ ਵਾਰ ਵੀ ਹੁਣ ਤੱਕ ਹਾਕੀਆਂ ਚੱਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦਾ ਮੋਟਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢੀਆਂ। ਕਈ ਵਾਰ ਜੁਰਮਾਨੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਖੇਡਣ ਤੋਂ ਵੀ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢਣ ਦੀ ਆਦਤ ਕੰਟਰੋਲ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਇਹ ਕੋਈ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਵਰਤਾਓ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅੱਖੋਂ ਓਹਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਇਹ ਬਿਰਤੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੂੜ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਫਿਰ ਕਹਿ ਲਓ ਕਿ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢਣ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਹੱਲਾਸ਼ੇਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ ਚਾਹੀਦਾ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸਮੁੱਚਾ ਮਾਮਲਾ ਨਿਪਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਆਪਣੀ ਨੈਤਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਮਝਦਾ ਹੋਇਆ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗਦਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਾਈਮੰਡਜ਼ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦੀ ਗਾਲ ਕੱਢ ਕੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਲੱਖਾਂ ਪ੍ਰਸੰਸਕਾਂ ਲਈ ਰੋਲ ਮਾਡਲ ਬਣਿਆ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਜੇ ਇਹ ਖੇਚਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਸਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਏਗਾ ਕਿ ਉਹ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅਸਭਿਅਕ ਰਵੱਈਏ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਨਾ ਦੁਹਰਾਉਣ।

‘ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਾਰ’

2008-10-30T07:32:00.000-07:00

-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸੁਖਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਦਿਵਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੱਧ ਵਰਗੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਵੀ ਬਾਹਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਜਿੱਥੇ ਆਮਦਨ ਵਧੀ, ਉਥੇ ਨਾਲ ਹੀ ਖ਼ਰਚੇ ਵੀ ਵਧ ਗਏ। ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿਚ ਸੂਚਨਾ ਤਕਨਾਲੌਜੀ ’ਚ ਆਈ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਸਰੀਰਕ ਅੰਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੀਵੀ, ਵਹੀਕਲ, ਫੋਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਬਣ ਗਈਆਂ। ਹਾਲਾਤ ਇਹ ਹਨ ਕਿ ਹੁਣ ਲੱਖਪਤੀ ਹੋਣਾ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਜਦੋਂ ਮੁਲਕ ਵਿਚ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਥੁੜ੍ਹ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਵਿਚ ‘ਇਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਾਰ’ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਅਮੀਰੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸਮਝੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਹੁਣ ਕਈਆਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਉਾਦੀ ਹੈ। ਮੁਲਕ ਦੇ ਮੱਧ ਵਰਗ ’ਚ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੁਣ ਮਾਮੂਲੀ ਆਦਮੀ ਵਜੋਂ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਤਾਂ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੀ ਮਾਰ ਅਤੇ ਕੁਝ ਮੱਧ ਵਰਗ ਦੀ ਆਮਦਨ ’ਚ ਅਚਾਨਕ ਹੋਏ ਵਾਧੇ ਦੇ ਚੱਲਦਿਆਂ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਹੈਸੀਅਤ ਘਟ ਕੇ ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਆ ਗਈ ਹੈ।

ਧਨਾਢ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਕਲ ’ਚ ਹੁਣ ਗੱਲ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਕਰੋੜਾਂ ਤੇ ਅਰਬਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਹੁਣ ਕਰੋੜਾਂ ’ਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਲੱਗੇ ਹਨ। ਕਰੋੜਾਂ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰੀ ਮਾਹੌਲ ਵਿਚ ਹੁਣ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਾਰ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਵਿਕਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੰਪਨੀ ਟਾਟਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਮਾਰਕੀਟ ’ਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੰਪਨੀ ਬਜਾਜ ਨੇ ਇਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਕੀਮਤ ਦੀ ਕਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਦੌੜ ਵਿਚ ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਮਾਹੌਲ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹ ਸਮੇਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਅਜਾਰੇਦਾਰੀ ਵਧੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਖ਼ਾਸ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਹੀ ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ ਸਨ। ਪਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਫੋਨ ਕਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲਗਾਤਾਰ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਦਰਾਂ ਕਰਕੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਹ ਮੱਧ ਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।

ਹੁਣ ਇਹ ਹਾਲਤ ਹੈ ਕਿ ਮੋਬਾਇਲ ਫ਼ੋਨ ਵੀ ਹੁਣ ਅਮੀਰੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਤੋਂ ਵਿਹਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਵੀ ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਕ ਅੰਕੜੇ ਮੁਤਾਬਕ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇਕ ਅਰਬ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਆਬਾਦੀ ਵਿਚ ਅੰਦਾਜ਼ਨ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ’ਚੋਂ ਇਕ ਕੋਲ ਟੈਲੀਫੋਨ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲ ਵੇਖੀਏ ਤਾਂ ਹਰੇਕ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਕੋਲ ਮੋਬਾਇਲ ਫ਼ੋਨ ਮਿਲੇਗਾ। ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਸਿਰਫ਼ ਫ਼ੋਨਾਂ ਜਾਂ ਘਰੇਲੂ ਵਸਤਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਬਲਕਿ ਇਹ ਹੁਣ ਟੌਰ-ਸ਼ੌਰ ਵਾਲੇ ਵਹੀਕਲਾਂ ਤੱਕ ਵੀ ਅੱਪੜ ਗਈ ਹੈ। ਚਾਰ ਕੁ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸਕੂਟਰਾਂ ਦੀ ਤਾਦਾਦ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸੀ ਪਰ ਕੁਝ ਹੀ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ’ਚ ਪੈਟਰੋਲ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਇਕਦਮ ਵਧਣ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਕੂਟਰਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਇਹ ਅੰਕੜਾ ਇੰਨਾ ਡਗਮਗਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਕੂਟਰ ਦੀ ਪੁੱਛ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਇਹੀ ਹਾਲ ਕੰਪਿਊਟਰ ਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਕੰਪਿਊਟਰ ਖਰੀਦਣਾ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਗੱਲ ਲਗਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਹੁਣ ਇਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਘਟਣ ਅਤੇ ਵਰਤੋਂ ਵਧਣ ਕਰਕੇ ਘਰ ਘਰ ਵਿਚ ਕੰਪਿਊਟਰ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਹਨ।ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਕੀਮਤ ਵਾਲੀ ਜਿਹੜੀ ਕਾਰ ਮਾਰਕੀਟ ’ਚ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਵੇਖਣ ਵਿਚ ਸੋਹਣੀ ਹੈ ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ’ਚ ਪੈਟਰੋਲ ਦੀ ਖਪਤ ਵੀ ਘੱਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸੰਭਾਵਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਕਾਰ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਦਰਮਿਆਨੀ ਹੋਵੇ ਪਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸੜਕਾਂ ’ਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੋਵੇਗੀ।

ਵਜ੍ਹਾ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਕਾਰ ਬਜ਼ਾਰ ਦੀ ਕੁੱਲ ਮੰਗ ਦਾ ਦੋ ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਜਨਤਾ ਲਈ ਕਾਰ ਵੇਚ ਕੇ ਹਰੇਕ ਕੰਪਨੀ ਮੋਟਾ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਕਮਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਹੈ। ਇਹ ਲਾਲਚ ਏਨਾ ਵੱਡਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਰ ਹਾਲੇ ਵਿਕਰੀ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਪਰ ਕਈ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਆਪਸ ਵਿਚ ਜੰਗ ਛਿੜ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲਾਈਫ ਸਟਾਇਲ ਵਿਚ ਚਾਰ ਪਹੀਆ ਵਹੀਕਲ ਰੱਖਣਾ ਸਮਾਜਿਕ ਰੁਤਬੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿਚ ਕਈ ਕਈ ਲੱਖ ਦੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਵਿਚ ਖੜ੍ਹੀ ‘ਇਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਾਰ’ ਕੌਡੀਆਂ ਦੇ ਭਾਅ ਵਾਲੀ ਲੱਗੇਗੀ। ਸਾਧਾਂ ਦੇ ਕਮੰਡਲ ਵਿਚ ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ ਹੋਣਾ ਹੁਣ ਪੁਰਾਣੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਹੀ ਸਾਧਾਂ ਲਈ ਖੜਾਮਾਂ ਪਾ ਕੇ ਕਾਰ ਚਲਾਉਣੀ ਇਸ ਵੇਲੇ ਨਵੀਂ ਗੱਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਫੁਕਰਪੁਣੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਬਦਲਦੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਹੈ।

ਦੇਸ਼ ਦੀ ਇਕ ਚੌਥਾਈ ਆਬਾਦੀ ਹਾਲੇ ਵੀ ਦੋ ਵੇਲਿਆਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦੇ ਜੁਗਾੜ ਲਈ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਝੱਲਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਪਛੜੇ ਹਿੱਸੇ ਬਾਰੇ ਹੀ ਬਹਿਸ ਕਰਨੀ ਢੁਕਵੀਂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਟਾਟਾ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਮਾਲਕ ਰਤਨ ਟਾਟਾ ਨੇ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਾਰ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲ ਕੀਤੇ। ਉਥੇ ਇਸ ਕਾਰ ਨੂੰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਲੱਗਦੇ ਹੱਥ ਇਹ ਵੀ ਘੁਸਰ ਫੁਸਰ ਕੀਤੀ ਕਿ ‘ਜੇ ਆਮ ਜਨਤਾ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਦੀ ਏਨੀ ਹੀ ਫਿਕਰ ਹੈ ਤਾਂ ਇਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਾ ਟਰੈਕਟਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦੇ।’ ਇਹ ਸਵਾਲ ’ਤੇ ਵੀ ਗੌਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਪਰ ਕਾਰ ਕੰਪਨੀਂ ਦੇ ਸਾਹਸ ’ਤੇ ਅਜਿਹੀ ਟਿਪਣੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਤੁਕ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ।

ਨਾਲੋ ਨਾਲ ਹੁਣ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਾਰ ਆਉਣ ’ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਚਰਚਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਬਹੁਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਧੜਾ ਧੜ ਕਾਰਾਂ ਖਰੀਦ ਲਈਆਂ ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਸੜਕਾਂ ਉਤੇ ਭੀੜ ਵਧ ਜਾਵੇਗੀ। ਪਰ ਇਥੇ ਵੀ ਸੜਕਾਂ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਦੇ ਚਲਦਿਆਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰ ਜਾਂ ਆਮ ਬੰਦੇ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਸੱਚ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਧਾਨ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਜੇ ਆਵਾਜਾਈ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਏਨੀ ਹੀ ਫਿਕਰ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਰਾਂ ਉਤੇ ਹੀ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਤਾਂ ਸਮੁੱਚੇ ਵਹੀਕਲਾਂ ’ਤੇ ਸਵਾਲੀਆ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉਠਾਏ ਜਾਣ ਅਤੇ ਸਹੀ ਹੱਲ ਲੱਭਿਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਲਹਾਲ ਇਹ ਕਾਰ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਇਛਾ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨਾ ਦੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ, ਕੰਪਿਊਟਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਧਨਾਂ ਬਾਰੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।ਟਾਟਾ ਨੇ ਨੈਨੋਂ ਨਾਂ ਦੀ ਕਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਸਤੀ ਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਕੀਰਤੀਮਾਨ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਇਹ ਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਜਾਪਾਨ, ਜਰਮਨੀ ਜਾਂ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਗੁਣਗਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਵਿਖ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਬੰਦੇ (ਟਾਟਾ) ਦਾ ਨਾਂ ਵੀ ਲੈਣਾ ਪਿਆ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਕਾਰ ਸਿਰਫ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੀ ਚਰਚਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਪੱਛਮੀਂ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਸਿੰਗੂਰ ਵਿਚ ਬਣਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਨੈਨੋਂ ਕਾਰ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਪਿੱਛੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਸਿਆਸੀ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਜੱਦੋ ਜਹਿਦ ਛਿਪੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿਚ ਇਸ ਦੀ ਆਮਦ ਨਾਲ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੀਕਰਨ ਬਦਲ ਜਾਣਗੇ। ਛੋਟੀ ਕਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਮਾਰੂਤੀ ਸਜੂਕੀ ਦਾ ਭਰਮ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ। ਸਕੂਟਰ ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ’ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਪਣੀ ਕਾਰ ਦੇ ਝੂਟੇ ਲੈ ਸਕਣਗੇ। ਸਸਤੀ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਕਰਕੇ ਢੁਕਵੀਂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਏਸ਼ੀਆ, ਅਫਰੀਕਾ, ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਵਿਚ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਮੰਗ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਟਾਟਾ ਦਾ ਇਹ ਵੱਡਾ ਉਦਮ ਚਾਰ ਵਰਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਅਰਬਾਂ ਰੁਪਏ ਦੇ ਖਰਚ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸਫਲ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਚਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਰਤਨ ਟਾਟਾ ਨੇ ਸਸਤੀ ਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਹਿਗਾਈ ਵਧ ਗਈ। ਕਾਰ ’ਤੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਕੱਚਾ ਮਾਲ ਵੀ ਮਹਿੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਰਤਨ ਟਾਟਾ ਜੁਬਾਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਵਾਅਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਕਾਰ ਦੀ ਕੀਮਤ ਨਹੀਂ ਵਧਾਈ। ਮੱਧ ਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨਾਂ ਦੀ ਹੈਸੀਅਤ ਮੁਤਾਬਕ ਕਾਰ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।

ਮੀਡੀਆ ਨੇ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਉਨਾਂ ਹੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਟਾਟਾ ਦਾ ਮਾਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕੀਮਤ ’ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇਹ ਨਿਪੁੰਨ ਰਣਨੀਤੀ ਵੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਦੱਸੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਟਾਟਾ ਅਤੇ ਬਜਾਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਰਾਹ ’ਤੇ ਤੁਰਨਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ ਕਿ ਡਿਮਾਂਡ ਮੁਤਾਬਕ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਸੋ ਹੁਣ ਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਾਂਗ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ੀ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਛਿੜੇਗੀ ਤਾਂ ਫਾਇਦਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।

ਵਾਅਦੇ ਨਿਭਾਉਣ ਦਾ ਵੇਲਾ

2008-10-30T07:24:00.000-07:00

-ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ

ਕੁਝ ਵਰ੍ਹੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਮਾਮਲੇ ਮੀਡੀਆ ਵਿਚ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਵਧ ਗਏ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਚਾਹੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ ’ਚ ਆ ਰਹੀਆਂ ਦਿੱਕਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਖੱਜਲ-ਖ਼ੁਆਰ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਮਲਾ। ਅਜਿਹੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਮਸਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਤੇ ਸਮਝਣਾ ਸਵਾਗਤਯੋਗ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸੰਮੇਲਨ ਕਰਵਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਚਰਚਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਮਸਲਿਆਂ ਦੇ ਹੱਲ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੈਅ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਸਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਵਾਅਦੇ ਤਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਅਖ਼ਬਾਰੀ ਬਿਆਨਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਸਹੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਰੋਸਾ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਹੁਣ ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਵਾਅਦੇ ਨਿਭਾਉਣ ਦਾ ਢੁਕਵਾਂ ਵੇਲਾ ਹੈ।ਖੁਸ਼ਗਵਾਰ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜੱਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ’ਚ ਵਸੇ ਪੰਜਾਬੀ ਮਹਿਜ਼ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਹੀ ਬੇਗਾਨੀ ਥਾਂ ਉ¤ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ ਉਹ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਇਸ ਤੋਂ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਇਹ ਲੋਕ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਨਿੱਕੀ-ਨਿੱਕੀ ਖ਼ਬਰ ਤੋਂ ਵਾਕਿਫ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਸਲੇ, ਚੋਣਾਂ ਜਾਂ ਸਿਆਸਤ ਦੇ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਪਤਾ ਹੁੰਦੇ ਨੇ। ਅਸਲ ਵਿਚ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਛਪਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀਆਂ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ, ਰੇਡੀਓ ਅਤੇ ਟੀਵੀ ਚੈਨਲਾਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਵਾਅਦੇ ਵੀ ਭੁੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਹੜੇ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਨਿਭੇ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸਰਕਾਰ ਪ੍ਰਤੀ ਨਰਾਜ਼ਗੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਢਾਂਚੇ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਜ਼ਰੂਰ ਅਟਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਪਰਵਾਸ ਕਰਕੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਰੋਸਗੀ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਉਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਨਿੰਦਣ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਰਾਹੁਣ ਦੀ ਵਿਰਤੀ ਵੀ ਇਸੇ ਭਾਵਨਾਂ ’ਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ।ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵਿਚਾਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਇੰਗਲੈਂਡ, ਕੈਨੇਡਾ, ਅਮਰੀਕਾ ਵਰਗੇ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਲਏ ਪਰ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚਲੇ ਜੱਦੀ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ। ਬਲਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਚੋਖੀ ਕਮਾਈ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚਲੀ ਆਪਣੀ ਜਾਇਦਾਦ ਵਿਚ ਇਜ਼ਾਫ਼ਾ ਜ਼ਰੂਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਵਿਆਹਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਵੀ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਆਪਣੀ ਔਲਾਦ ਨੂੰ ਵਿਆਹੁਣ ਵਾਸਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲ ਹੀ ਵੱਧ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਸਿੱਟਾ ਇਹ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਕਰਕੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਉਲਝਦੇ ਗਏ।

ਅਜਿਹੇ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਇਦਾਦ ਸਬੰਧੀ ਰੌਲੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਚੱਲੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਲਈ ਨਾ ਤਾਂ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਰਗਰਮੀ ਵਿਖਾਈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਕੋਲ ਇੱਧਰ ਆ ਕੇ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਪਟਾ ਸਕਣ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ’ਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕੀਤੇ ਕਬਜ਼ੇ, ਪੁਲਿਸ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਹੱਥੋਂ ਖੱਜਲ-ਖ਼ੁਆਰੀ ਅਤੇ ਲੁੱਟ ਖੋਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮਸਲੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸੰਮੇਲਨ ਦੌਰਾਨ ਜਦੋਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਸੂਬੇ ’ਚ ਪੈਸਾ ਲਾਉਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਐਨਆਰਆਈ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹੀ ਮਸਲੇ ਸਰਕਾਰ ਮੂਹਰੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਸਰਕਾਰ ਕੋਲ ਫਿਰ ਵਾਅਦਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖਾਮੀ ਹੀ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿਚ ਛੁਪੀ ਹੋਈ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਐਨਆਰਆਈ ਦੀ ਸਖਸ਼ੀਅਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਦੀ ੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਅਮੀਰੀ ਦੀ ਚਮਕ ਦਮਕ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਵੀ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਿਵੇਸ ਲਈ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਤੋਂ ਝਾਕ ਰੱਖਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੱਤਾ ’ਚ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਕੀਮਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਘੜੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਪਰਚਾਰੇ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਨੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵਸਦੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਧੀਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਭ ਸਰਕਾਰਾਂ ਸਿਵਾਏ ਮੰਗ ਪੱਤਰ ਦੇਣ ਦੇ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਰਨ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਿੱਧਾ ਮਤਲਬ ਕਿ ਲੋੜ ਪੈਣ ’ਤੇ ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨ ਜਾਂ ਆਗੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖੜ੍ਹਦਾ।

ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸੰਮੇਲਨ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਾਇਤਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਤਕਰੀਬਨ ਸਾਰੇ ਹੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੇ ਅਪਣੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੀ ਝੜੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ। ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੋਕ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅੱਗੇ ਅਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖ ਸਕਣ, ਸੋ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਹਲ ਤੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਹੀ ਬੋਲਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾ ਰਹਿਾ ਸੀ। ਪਰਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗਿਲੇ ਸ਼ਿਕਵੇ ਸੁਣ ਕੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸੰਗਤ ਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਕਰਨਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਇਕ ਐਨਆਰਆਈ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਸਵਾਲ ਇਹ ਵੀ ਸੀ, ‘ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਪੈਸਾ ਲਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ ਪਰ ਜੇ ਅਫਸਰ ਇਸਨੂੰ ਛਕ ਗਏ, ਫੇਰ? ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਸਵਾਲ ਸੀ ਜਿਸ ਲਈ ਸੂਬੇ ਦਾ ਸਾਰਾ ਢਾਂਚਾ ਸੋਧਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਕੋਲ ਸ਼ਾਇਦ ਹੋਰ ਕੋਈ ਹੱਲ ਨਾ ਬਚੇ। ਇਹ ਅਸਫਲ ਪ੍ਰੈਕਟੀਕਲ ਕੈਪਟਨ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕਰਕੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਨਿਕਲਿਆ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਅਫਸਰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਵਾਹਣੀਂ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੁਣ ਕੈਪਟਨ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ‘ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਕਰਾਂਗੇ’ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਇਹ ਨਾਅਰਾ ਹੀ ਬੜਾ ਦਿਲਚਸਪ ਸੀ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਚੋਂ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਵਾਅਦੇ ਸਹੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲਾਗੂ ਹੋਏ, ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਸੀ।

ਬਾਦਲ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਜਦੋਂ ਸੱਤਾ ਸੰਭਾਲੀ ਤਾਂ ਉਸੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪੱਕੇ ਪੈਰੀਂ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵਿਭਾਗ ਬਣਾਉਣਾ ਕਾਫੀ ਅਹਿਮ ਸੀ। ਅਕਾਲੀ ਦਲ-ਭਾਜਪਾ ਨੇ ਜਦੋਂ ਅਸੰਬਲੀ ਚੋਣ ਲੜੀ ਸੀ ਤਾਂ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਈ ਵਾਅਦੇ ਚੋਣ ਮੈਨੀਫੈਸਟੋ ਵਿਚ ਲਿਖੇ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਐਲਾਨ ਵੀ ਹੁਣ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਪਰ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ’ਤੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਛਾਪ ਛੱਡਣੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਵਾਸਤੇ ਹੁਣ ਸਭ ਤੋਂ ਢੁਕਵਾਂ ਸਮਾਂ ਹੈ।